Καλοκαίρι

Στη ΤΖΙ-ΤΖΙ-ΚΟΥ- ΚΟΥ –ΠΟΛΗ…

Και έπεσεν ο άνεμος
Κι ηρέμησεν η θάλασσα
Και οι «άνθρωποι» κει κάτω εις την παραλία
Πρωί απόγευμα ένιωθαν - κολυμπώντας – ευτυχία !

Και ήλθε η «κάψα» του καλο-καιριού
Συνάμα με του Αϊ-λιά το πανηγύρι
Κιτρίνισε η ρόγα μες το πράσινο σταφύλι
Πλημμύρησε ο ουρανός με ερωτικό τριφύλλι…

Και έγειρεν ο ήλιος
Και ήρθε ξανά το βράδυ
Κ’ εσίγησεν η χορωδία
Εις την απέραντη τη τζιτζι-κούπολη για μία νύχτα ακόμα μία… (αγία)*

Και άκουγεν η Ερατώ τα τιμητικά τα μέλη**
Των ανθρωπο-τζιτζικιών μάζευε τα ερωτικά τα βέλη
Και όλη νύχτα με μουσική τα έπλαθε και μέλι
Στους αγαπημένους της με την αυγή, να τα προσφέρει!

Και συνέλεγεν των τζιτζικιών την μουσική την εμπειρία…
Για να κατασκευάσει - η Ουρανία - την πιο ωραία φιλοσοφία…
Στων τζιτζικιών τη τεχνό-πόλη
Δεν υπάρχει αργία ούτε απραξία…
Μόνο τέρψη και μέχρις «σκασμού» τζι-τζι…μελωδία!

Χρίστος Ρουμελιώτης, Κοκκώνι Κορινθίας
Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2006 Τζι-τζι ώρα: 15:57:40

* Φιλονικία δύο λέξεων για το ποία θα καταλάβει το ποιηματό-χωρο.
** Μέλος = τραγούδι. Η Ερατώ και η Ουρανία είναι δύο από τις 9 μούσες πολύ γνωστές για την αγάπης τους στους ανθρώπους. Υπάρχουν στοιχεία μέσα στο ποίημα που βασίζονται στο μύθο για τα τζιτζίκια διατυπωμένο από το Σωκράτη και ανιχνευμένο από το Ν.Ξιδάκη.