Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

Présentation

  • : le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  •   le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  • : Une promenade dans la mer de ma vie
  • Contact

Profil

  • Dokimos

ΠΑΜΕ ΑΛΛΟΥ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΧΑΛΚΙΔΑ !
undefined
undefined
undefined
Με το Μωρό την Έλενα και τη Μαρία
<<<>>>
ΠΑΜΕ ΛΙΜΝΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ !




ΠΑΜΕ ΙΣΘΜΙΑ






ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΙΣΘΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ


ΠΑΜΕ ΑΙΓΙΝΑ
ΑΦΑΙΑ




Αναζητηση

ΠΑΜΕ ΓΙ' ΑΛΛΑ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ ΚΙΒΕΡΙ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
undefinedundefined
ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΟΥΖΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ



ΚΤΗΜΑ
ΖΑΡΟΓΚΙΚΑ - ΑΥΛΙΔΑ



ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

------000.jpg
1. Η φωτογραφιούλα της 21-03-08 :
Στο κήπο της πολυ-κατ-οικίας
η καρυδιά μονολογεί.
Καλώς ήλθες άνοιξούλα μες τη βροχούλα!

2. Καλοδεχούμενα είναι τα ποιηματάκια σας
ή και τα σύντομα πεζά σας.
Θα συμπεριληφθούν στο blog
κάτω από τη δική σας ετικέττα.

3. Επικοινωνήστε μαζί μου στο e-mail
enneaogdoa.roumeliotis@gmail.com
4. Οι επισκέψεις του χώρου αυτού
μέχρι σήμερα έφθασαν
τους
  25.256 μοναδικούς επι
σκέπτες
που διάβασαν ή είδαν 59.100 σελίδες


Παπαρουνό-τοπος στην Ερέτρια

Θάλασσες - Βασιλείου - Ερέτρια

Η πρασινο-φυλλοφορεμένη καρυδιά
του κήπου μου (22/07/08)
15 novembre 2007 4 15 /11 /novembre /2007 19:20

------014.jpg

 ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΕ ΘΕΑ

Παράθυρο με θέα
Ζήτησε η παρέα
Παράθυρο με θέα
Τη Μεσόγειο και πιο Πέρα !

Παράθυρο με θέα
Τον Υμηττό ή τη Ζέα
Ζήτησε η παρέα
Ήσαν και τα δυό ωραία !

Παράθυρο με θέα
Αθήνα και Περαία
Σούνιο και Κέα
Στα χρόνια του Αιγαία !
Σε παράθυρο με θέα
Reservé θέλει η παρέα
Μεζέδια και ρετσίνα νέα
 Θάρθει στις εννέα !

Παράθυρο με θέα
Την Μεσο-γαία !
Ζήτησε τ’ αφεντικό από ζωγράφο
Όμοιο με τον …Πικάσο !

Παράθυρο με θέα
Τραπεζάκια προκυμαία
Μεράκια παλιά και νέα
Στου Φλώρου την Αλέα !

Παράθυρο με θέα
Τα χρόνια τα μοιραία
Ζήτησε μια παρέα
Που ξαναβρέθηκε τυχαία
Στου Παναγιώτη την αυλαία !
Στην Υγειά Σας
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Παναγιώτης Καρτσούνης
Είμαστε ανοιχτά
Τριφυλλίας 91 (*)@ Λάμψα
11524 ΑΘΗΝΑ
(Πλατεία ΚΑΠΑΨ, έναντι Γηροκομείου Αθηνών)
Τηλ. 2106925044
(*) Διπλό κλίκ για χάρτη

 

Repost 0
Published by Dokimos - dans Ποιήματα
commenter cet article
13 novembre 2007 2 13 /11 /novembre /2007 21:55

 

L'anémone et l'ancolie
Ont poussé dans le jardin
Où dort la mélancolie
Entre l'amour et le dédain
Il y vient aussi nos ombres
Que la nuit dissipera
Le soleil qui les rend sombres
Avec elles disparaîtra
Les déités des eaux vives
Laissent couler leurs cheveux
Passe il faut que tu poursuives
Cette belle ombre que tu veux

Κλο-τί-λντ
Πολύ πολύ ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Μια ανεμώνη φύτρωσε στο κήπο
Μια σεπόλια κάτω από ναν ίσκιο
Δεν βγήκε απόψε το αστέρι
Κοιμήθηκε η Clo δίχως ταίρι 

Μια σκιά ξέφυγε από τον ήλιο
Και φύτρωσε στο κήπο
Κι γώ σαν παιδί την αγαπούσα
Και όλη μέρα της μιλούσα 

Και τα νερά πιο κάτω που κυλούσαν
Σαν την βλέπαν λαμποκοπούσαν
Μια σκιά, μια ωραία οπτασία
Με το φως είχε μόνο συμμαχία… 

Xristos Roumeliotis
Athina, 13/11/2007 10:46:17 μμ

 

Repost 0
Published by Dokimos - dans Apollinaire
commenter cet article
13 novembre 2007 2 13 /11 /novembre /2007 14:30

 

Le Pont Mirabeau d’ Apollinaire

Sous le pont Mirabeau coule la Seine
Et nos amours
Faut-il qu’il m’en souvienne
La joie venait toujours après la peine 

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Les mains dans les mains restons face à face
Tandis que sous
Le pont de nos bras passe
Des éternels regards l’onde si lasse 

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure 

Passent les jours et passent les semaines
Ni temps passe
Ni les amours reviennent
Sous le pont Mirabeau coule la Seine

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure 

L’amour s’ en va comme cette eau courante
L’ amour s’en va
Comme la vie est lente
Et comme l’Esperance est violente 

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure
 

Το γιοφύρι Μιραμπό
Ελεύθερη απόδοση ΧΡ 

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πες μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω – βλέπω καθρεφτίζοντα νερά
Βλέπω – βλέπω αγάπες πόνο και χαρά ! 

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω – Βλέπω καμπαναριά
Βλέπω στη Βιέννη καταχνιά… 

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Μίλα για την αγάπη μου λιγάκι
Βλέπω αγάπη να κρατάς σφιχτά στο χέρι
Βλέπω η αγάπη αιώνια αγάπη να σου δώσει θέλει…. 

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω το χρόνο να κυλά αγκαλιά με το νερό
Βλέπω να ταξιδεύουν αγάπες στον αφρό ! 

Γιοφύρι γιοφυράκι μου
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω τα νερά να κυλάν αργά
Βλέπω με βία η Ελπίδα να ξαναχτυπά… 

Χρόνε μου χρόνε μου μείνε λίγο ακόμη
Στου Σηκουάνα τα πράσινα νερά
Στης Βιέννης την αστρο-φεγγιά
Κρατάω την αγάπη μου αγκαλιά… 

Christos Roumeliotis
Athenes le, 13/11/2007 3:27:29 μμ

 

Repost 0
Published by Dokimos - dans Apollinaire
commenter cet article
11 novembre 2007 7 11 /11 /novembre /2007 05:37

PICT0001.JPG

PICT0041.JPG

 

Φωτό: Χρίστος Ρουμελιώτης. Ο χώρος αυτός βρίσκεται λίγο πριν την γέφυρα της Χαλκίδος στα πόδια της ΑΓΕΤ δίπλα σ' ένα πανέμορφο αλσύλιο μέσα σε ένα επιβλητικό τοπείο. Περισσότερες φωτογραφείες στο http://roumeliotis.blogspot.com Παρακάτω θα βρείτε ένα απόσπασμα από την τραγωδία του ΕΥΡΙΠΙΔΗ (435-408 πχ) «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» σε μετάφραση Κώστα Τοπούζη [από το αρχαίο κείμενο της έκδοσης 1955 της Οξφόρδης Evripidis Fabulae υπό G.Murray] της σειράς ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, βιβλιοπωλείο ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ. Στη συνέχεια το λόγο έχει ο ...Ευριπίδης !... Στροφή: 165-205 σελίδες 54-57  ΧΟΡΟΣ (Γυναίκες κοπέλες της Χαλκίδος) : «Ηλθα εδώ στ’ αμμουδερό Αυλιδικό ακρόγιαλο Τα στενωπά τα ρεύματα περνώντας του Ευρίπου, τη Χαλκίδα την πατρίδα μου αφήνοντας που τα άφθονα νερά της τρέφουν την ένδοξη Αρεθούσα. Ηρθα να δώ το στράτευμα των Αχαιών. Τα πλοία των ημίθεων που τις θάλασσες διαβαίνουν κι ο Αγαμέμνονας μαζί με τον ξανθό Μενέλαο [ όπως τα λέν οι άνδρες μας] χίλια καράβια όλα στην Τροία τώρα θα τα παν να πάρουν την Ελένη, ο Πάρης που την Άρπαξε από την Τροία τότε, δώρο της Κύπριδας θεάς όταν οι τρείς τους μάλωναν ποια είναι η ομορφότερη [ Ήρα, Παλλάδα, Κύπριδα] δίπλα στα γάργαρα νερά ολόδροσων πηγών.  Ηρθα περνώντας το δάσος της Άρτεμης όπου θυσίες πολλές της Προσφέρονται κι από της ντροπής μου το φλόγισμα το πρόσωπο καίει, λαχταρώντας να δώ ολόπυκνες σειρές ασπίδες και καράβια κι άρματα πλήθος και σκηνές. Είδα τους δύο τους Αίαντες, τον βασιλέα των Λοκρών [το γόνο του Οιλέα] του Τελαμώνα τον καρπό [της Σαλαμίνας δόξα] είδα τον Πρωτεσίλαο, είδα τον Παλαμήδη, [του Ποσειδώνα εγγονό] που καθισμένοι χαίρονταν να συνταιριάξουνε μορφές πολύπλοκες πεσσών, είδα το Διομήδη να’ ναι χαρά ολόγιομος που πέταε το δίσκο, το Μηριώνη είδα [του Αρη το βλαστάρι] που τον θαυμάζουν όλοι, είδα τον Οδυσσέα από της Ιθάκης τα βουνά το γόνο του Λαέρτη κι απ’ όλους τον πιο όμορφο είδα, το Νιρέα» …
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 2007:
Φίλοι μου πολιτικοί,
Φίλοι μου μηχανικοί
Φίλοι μου γραφειοκράτες
Φίλοι μου αρχαιολάτρες 

Σαν έμαθα τα νέα

Και είδα έργα γενναία
Που ξεκινούν από την γη την Ταναγραία
Και λήγουν όχι μακριά από της Χαλκίδας τη Προκυμαία
Είπα προς στιγμήν ν’ αναστηθώ
Και να βγω από της τραγωδίας το βυθό…
Και να σας παρακαλέσω τούτο δώ:
Ο νέος Δρόμος ο ευθύς και οι καινούργιες οι Γραμμές
Χιλιάδες νέους φίλους θα οδηγήσουν στης Αρεθούσας τις πηγές…
Και σαν από την Αυλίδα οι περαστικοί
Έλληνες φιλέλληνες και τουριστικοί
Τον Εύριπο θ’ αγναντεύουν εκστατικοί
Γιατί να μην τηρούν Στάση και ενός λεπτού  Σιγή
Εις Βωμόν !
Εκεί όπου διεσώθει της Ελ[λ]ένης(*) η Τιμή;
Ω Αρτεμις Θαυματουργός !
Της Ιφιγενείας η ψυχή στο Ναό Σου εν Αυλίδι κατοικεί,
...για να φυσάει εσ’ αεί ούριος άνεμος στα πανιά όσων περνάν ε από κει !
Χρήστος Ρουμελιώτης  http://roumeliotis.blogspot.com  Αθήνα, Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007  Τα δέοντα λοιπόν τεχνικά έργα φίλοι μου για άμεση επισκεψιμότητα στο Ναό της Αυλιδείας Αρτέμιδος. ΤΩΡΑ. (*) Το δεύτερο [λ] έχει έρθει από τη λέξη Έλληνες ! 

Repost 0
Published by Dokimos - dans Εύβοια
commenter cet article
9 novembre 2007 5 09 /11 /novembre /2007 17:00


------------.jpg

J'ai cueilli ce brin de bruyère
L'automne est morte souviens-t'en
Nous ne nous verrons plus sur terre
Odeur du temps brin de bruyère
Et souviens-toi que je t'attends
Guillaume Apollinaire (1880-1918)


Ρείκια Φθινοπώρου

Για σένα ανθούν
Το φθινόπωρο έφυγε
Αντίο…να το θυμάσαι
Δεν θα σε δω πια στη γη
Ρεικάκι άρωμα του χρόνου
Σε περιμένω να το θυμάσαι…
 
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ελεύθερη απόδοση
3/11/2007 6:24:00 πμ
 
Repost 0
Published by Dokimos - dans Apollinaire
commenter cet article
2 novembre 2007 5 02 /11 /novembre /2007 10:57


Πρόδρομος ή Μποντόσης ή Καπετάνιος


Η Γεωργία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Είναι η ναύτης του «ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΩ 7775» με καπετάνιο τον άντρα της τον Πρόδρομο ή Μποντόση Λαφάκη. Ο Πρόδρομος γεννήθηκε στη Χαλκίδα από γονείς Κωσταντινοπολίτες, οι οποίοι κατέληξαν να ζήσουν στα Νέα Παλάτια της Σκάλας Ωροπού... Ο Πρόδρομος στη Σκάλα είναι ένας και μοναδικός. Με Το «ΓΕΩΡΓΙΑ» του φέρνει βόλτα τον Ωροπό όταν μόνο έχει καλό καιρό και ο θεός τον αποζημιώνει συχνά με καλή ψαριά. Όταν έχει φουρτούνα έρχεται στη βάρκα πρωί πίνει το καφεδάκι του κάνει ένα τσιγάρο και επιστρέφει σπίτι να ετοιμάσει το μεσημεριανό. Συχνά φυλάσσει για τον εαυτό του και τη κυρά το καλλίτερο ψάρι και το απολαμβάνει όποτε θέλει πίνοντας μαυροδάφνη. Λιθρίνια, τσιπούρες, κέφαλοι, κοκάλια, σουπιές, καλαμάρια, γοφάρια, τετράπαχοι αστακοί, γνήσιες γαρίδες, βασιλικά καβούρια περνάν από το πανέρι του. Ο Πρόδρομος χαίρει μεγάλης εκτίμησης από γνωστούς και αγνώστους. Προσωπικότητες εξαίρουν την δεινότητα του λόγου του. Ο ίδιος φυλάει για τους πάσχοντας συνανθρώπους του μια εξαιρετική ανθρώπινη μέχρι δακρύων ευαισθησία. Από αυτόν είδαν πολλοί μόνο καλό, άκουσαν χωρατά και πήραν βοήθεια, συμβουλές. Οι περαστικοί έχουν όλοι την καλημέρα του με το όνομα τους. Στο καφενείο οι φίλοι του περιμένουν πως και πως τα πειράγματα του. Συχνά πυκνά ικανοποιεί και το άλλο πάθος του το κυνήγι...Ο Πρόδρομος έχει γυρίσει από ναύτης ως καπετάνιος τον κόσμο όλο. Έχει γνωρίσει τόπους άλλους και ανθρώπους πολλούς. Κάμποσα από τα επαγγελματικά του χρόνια τα αφιέρωσε στον ευβοϊκό μεταξύ Ωροπού και Ερέτριας υπηρετώντας ως καπετάνιος στα φέρυ. Ο ευβοϊκός είναι η αγάπη του. Τα νερά του η δεύτερη του φύση. Τα περαστικά ψάρια του καναλιού έχουν να το λένε ότι εδώ βρήκαν την καλλίτερη τροφή ...και τον πιο αυθεντικό και ταπεινό ψαρά που του βγάζουν το καπέλο και γιαυτό και τον προτιμούν...


Στην πρύμνη τώρα της ζωής
Ο Μποντόσης είναι καθισμένος
Και κοκάλια πουλάει ευτυχισμένος
Καλημέρα κύριε Χρίστο
Καλημέρα κύριε Τάκη
Έχω για σας φρέσκο και γλυκό ψαράκι...

Πάνω από το κεφάλι του
Αμέτρητα πετούσαν τα πουλιά
Και από το νερό της θάλασσας
Ολόρθα τα ψαρόπουλα πηδούσαν
Σαν τα' όμορφο τραγουδάγανε τραγούδι
(Σιμωνίδης 384)
Να με κατέχει η βουή
Της σκοτεινής της θάλασσας
Της πολυκυματούσας
(Σιμωνίδης 385)
Πρέπει να ξέρει ο ναυτικός
Τη θάλασσα από τη στεριά να βλέπει
Σαν μέσα όμως βρεθεί,
Όπως το βρίσκει το καιρό
Έτσι ν΄ αρμενίζει
(Σκόλια 445)
Με τη δαγκάνα ο κάβουρας
Τον τσακώνει τον όφη
Τίμιος ο φίλος πρέπει να γενεί
Και πονηρός μην είναι
(Σκόλια 446)

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Βαρκούλα νάχε να ψαρεύει
Στο κόλπο ν' αλαργεύει
Γλυκά ψάρια κάθε μέρα να μαγειρεύει

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Ψυχούλα νάχε σαν το Μποντόση
Κακία δεν θα υπήρχε πουθενά
Να τον νε πληγώσει

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Να ήταν σαν τον Μποντόση ευθύς...

Μέσ' στη βαρκούλα του ο ψαράς
Με κέφι τη δουλειά του κάνει
Παράπονο δεν κάνει στο θεό
Αν λάχει καμιά φορά
Και τηγανιά δεν βγάνει

Με βίτζι το δίχτυ τραβώ
Στη θάλασσα τη ζωή μου χρωστώ
Πέρνα φίλε από τον Ωροπό
Ψάρι να φας μοναδικά γλυκό

Το τιμόνι γερά κρατώ
Κανένα δεν θέλω αφεντικό
Το θεό μόνο ευχαριστώ
Που μου δίνει αρμύρα και νερό

Το τιμόνι γερά κρατώ
Το φέρυ ακόμα οδηγώ
Ονειρεύομαι ωκεανό
Δακρύζω και παραμιλώ

Κόμπος είναι η ζωή
Για να τον λύσεις
Μεγάλη θέλει υπομονή...

Καπετάνιε καπετάνιε !
Ζει ο βασιλικός ο κάβουρας;
Ναι Γεωργόνα μου καλή
Ζει και βασιλεύει
Στους πόντους τα βουνά
Στων γλάρων τα φτερά
Στων καπεταναίων τη καρδιά !

Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 2/11/2007 1:41:28 πμ



Repost 0
Published by Dokimos - dans Ποιήματα
commenter cet article
31 octobre 2007 3 31 /10 /octobre /2007 21:01

PICT0010.JPG


Ελεύθερη μετάφραση αντίστοιχου ποιήματος του Ούγγρου ποιητή ATTILA JOZSEF
http://indigo.over-blog.com.over-blog.net/article-13223640.html


Στη γραμμή τον ώμο του γέρνει
Μιας ελπίδας κρατά το λαιμό
Η αυγή τη νύχτα διαλύει στο νερό …
 
Η πάχνη το πέπλο απλώνει
Η ίρις στο σύννεφο τρυπώνει
Το στήθος ένας παλμός ματώνει ...
 
Ένα μπράτσο πάνω στη γραμμή
Με στοργή αγκαλιάζει η μάνα το παιδί
Αυτό το νέο αγόρι με τα σκισμένα ρούχα …
 
Μικρός είναι ο ήλιος
Κρύα είναι η γραμμή…
Τραίνο (ένα ποτήρι) η ζωή …
 
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Attila-Jozsef.jpg
 
Repost 0
Published by Dokimos - dans Attila Jozsef
commenter cet article
30 octobre 2007 2 30 /10 /octobre /2007 22:26

PICT0134.JPG

End of the summer season zero seven
Water pool remains blue and promising !
Sea and its sand are fluttering its others' eyelids before winter comes
Club-chairs are sitting alone but always comfortable and hospitable !
And open roses are sending autumn kisses and warm greetings to all of you

Christos Roumeliotis
Eretria Negroponte Resort
Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007
Repost 0
Published by Dokimos - dans Negroponte
commenter cet article
28 août 2007 2 28 /08 /août /2007 00:01
 

 

PICT0025.JPG

Θλιμμένο απόψε το φεγγάρι
Πάνω από τον ευβοϊκό
Κοιτάει τη Σέττα*
Κι αφήνει ένα λυγμό !

 

 


"Αχ Σέττα μου γλυκιά
Αιώνιο κάστρο απόρθητο
Του βασιλέα των Αητών φωλιά
ΠΟΙΟΣ σούβαλε ΦΩΤΙΑ;
Ύβρεως χέρι ; ΓΙΑΤΙ;
Θεών Δίκη για ανθρώπινα λ(π)άθη ; ΓΙΑΤΙ;
Τρελού κερί ; ΓΙΑΤΙ;
Αχ Σέττα μου γλυκιά
Κακά μαντάτα και από του Πέλοπα τη Γη
Κόλαση και κει
Αδύνατο να παρακολουθήσω το δράμα
Θεέ μου κάνε κάτι."

 

Χρίστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Τρίτη, 28 Αυγούστου 2007
12:49:06 πμ


* Σέττα : Ελατόδασος μοναδικού φυσικού κάλους
στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Δίρφυς το οποίο τελικά διεσώθει.
Σέττα λέγεται και η ευρύτερη περιοχή που μέρες εμένετο η φωτιά.

 

Repost 0
Published by Dokimos - dans Εύβοια
commenter cet article
21 août 2007 2 21 /08 /août /2007 22:31

     PICT0002Lemonia.JPG


Κάτω ακριβώς από το πατρικό μου απλώνονταν το περιβόλι. Το σπίτι δέσποζε στη ράχη του χωριού πάνω από το κάμπο. Τα δένδρα ήταν φυτεμένα σε βραγιές. Η κάθε μία από αυτές συμπεριελάμβανε καμιά δεκαριά….  Ένα πέτρινο μονοπάτι οδηγούσε στην είσοδο του περιβολιού και από κει ένα δίκτυο από δρομάκια βοηθούσαν τον νοικοκύρη να φθάσει σε κάθε ακρούλα του. Το περιβόλι το κράταγε στην αγκαλιά της μια μάντρα. Παντού λεμονιές με πράσινα φύλα και κίτρινους καρπούς. Όλες υπέροχες η κάθε μία ξεχωριστή προσωπικότητα. Την άνοιξη ανθίζανε, το καλοκαίρι δένανε και το χειμώνα φορτωνόντουσαν με κιτρινοπράσινα λεμόνια. Οι κορμοί τους κάλλιστα θα χρησίμευαν για εικαστικά θέματα αν γινόντουσαν αντιληπτοί από τους γλύπτες !

 
Νοικοκύρη Nοικοκύρη !
Ευγνωμοσύνη σου χρωστούμε πολύ
Νύχτα με ή χωρίς φεγγάρι μας ποτίζεις
Μέρα σαν ρογώσει μας σκαλίζεις.
Έννοια σου κι εμείς δεν σε ξεχνούμε
Του εσπέρου τους πιό καλούς καρπούς κρατούμε
Με μπόλικο ξυνό και σχήμα σαν αυγό
Να καλο-πουληθούνε !..

Νοικοκύρη Nοικοκύρη !
Προστασία με τα’ αγκαθάκια μας, από αγάπη
Επιθυμούμε να σου προσφέρουμε τυφλή…
Και, αν λεμόνι να κόψουν θέλουν,
Πρέπει πρώτα να ρωτήσουνε εμάς, οι περαστικοί!..[ βιαστικοί]*

 Από τότε πολλά χρόνια πέρασαν και πολλά τοπία προσπέλασαν. Ο νοικοκύρης χάθηκε και οι απόγονοι του απομακρύνθηκαν. Ως περαστικός όταν επισκέπτομαι ένα άγνωστο μέρος ψάχνω να βρω μια λεμονιά και να γνωριστώ μαζί της. Σε περίπτωση δε, που ξεμείνω από λεμόνια, να μπορέσω να αποκτήσω ένα,  χωρίς να τρυπηθώ!…
 
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια Τρίτη, 21 Αυγούστου 2007
*Φιλονικεία δύο (2) λέξεων για τη θέση στο στίχο !
 
Repost 0
Published by Dokimos - dans Κορινθία
commenter cet article

Greek Poets

«Η νέα αυτή ποίηση είναι πια στη διάθεση όποιου επιθυμεί να την γράψη, και όποιου επιθυμεί να την κάμη με όλη την κυριολεξία της λέξεως αυτής, φτάνει ο ποιητής να μην περιφρονήση τα απλούστατα μέσα που του προσφέρει ο Σουρρεαλισμός, φτάνει να μην ντραπή την ενδόμυχή του αλήθεια, φτάνει να μην κωφεύση στην σουρρεαλιστική φωνή που πάντοτε αντηχεί εντός μας, στη φωνή που είπε τόσο σωστά ο Μπρετόν πως εξακολουθεί να ψάλλη και στις παραμονές του θανάτου και απάνου από τις τρικυμίες».
==============
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από ------------.jpgεμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ' ένα πολύ γόνιμο παράπονο... Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ' αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα...».
==============Νίκος Γκάτσος
« Τα σύνορά του ήταν ο ήλιος», έλεγε χθες η Νάνα Μούσχουρη για τον Νίκο Γκάτσο. Καμιά φορά οι ποιητές γεννάνε ποίηση και σε όσους δεν μοιράζονται το ίδιο ταλέντο. Ο Γκάτσος έμαθε στην ίδια και στους άλλους ομιλητές τής χθεσινής συνάντησης πώς να ανακαλύπτουν την ποίηση γύρω τους κι εντός τους.
===============
-----------------.jpg
Στον Νίκο Καββαδία θα είναι αφιερωμένη η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21η Μαρτίου. Η καθιερωμένη ετήσια καμπάνια ποίησης του Κέντρου, με εικονογραφημένους στίχους, θα είναι αφιερωμένη στον «Μαραμπού». Οι στίχοι του θα ταξιδέψουν σ' όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ιστότοπος ετοιμάζεται και για τον Καββαδία (www.kavadias.ekebi.gr), με χρονολόγιο, εργογραφία, βιβλιογραφία και επιλογή κριτικών. Ακόμη, έχει ετοιμαστεί ημερίδα αφιερωμένη σ' αυτόν, σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Αγρα», με Ελληνες και ξένους ομιλητές. Η ποίηση του Καββαδία θα φτάσει κι αυτή στα σχολεία.+Ω

Athens Poetry Slam!

Ηρθε και στην Ελλάδα. Διαβάστε ΕΔΩ

Αλντα Μερίνι

Αλντα Μερίνι: Μια μικρή οργισμένη μέλισσα - μοναχική.
"Οι ποιητές εργάζονται πάντα τη νύχτα
Οταν ο Χρόνος δεν τους βιάζει
τότε που σβήνει ο θόρυβος του πλήθους
και φτάνει το λυντσάρισμα των ωρών στο τέλος"
(μετάφραση Α.Σελενίδη)

Τσανγκ ντονγκ λι"Η ποίηση είναι κάτι περισσότερο από ένα λογοτεχνικό είδος. Είναι ό,τι είναι αόρατο, ό,τι δεν μπορούμε να λογαριάσουμε με χρηματική αξία... Η ποίηση είναι ο κόσμος, η ζωή. Οσο άσχημη κι αν είναι η εξωτερική ζωή μας, υπάρχει πάντα κάτι το όμορφο μέσα μας. Σίγουρα ζούμε σε μια εποχή όπου η ποίηση αργοπεθαίνει. Μερικοί θλίβονται γι' αυτό, ενώ άλλοι δηλώνουν πως της αξίζει να πεθάνει. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι εξακολουθούν να διαβάζουν και να γράφουν ποιήματα. Μας βοηθάνε να δούμε τον κόσμο διαφορετικά"