Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

Présentation

  • : le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  •   le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  • : Une promenade dans la mer de ma vie
  • Contact

Profil

  • Dokimos

ΠΑΜΕ ΑΛΛΟΥ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΧΑΛΚΙΔΑ !
undefined
undefined
undefined
Με το Μωρό την Έλενα και τη Μαρία
<<<>>>
ΠΑΜΕ ΛΙΜΝΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ !




ΠΑΜΕ ΙΣΘΜΙΑ






ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΙΣΘΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ


ΠΑΜΕ ΑΙΓΙΝΑ
ΑΦΑΙΑ




Αναζητηση

ΠΑΜΕ ΓΙ' ΑΛΛΑ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ ΚΙΒΕΡΙ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
undefinedundefined
ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΟΥΖΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ



ΚΤΗΜΑ
ΖΑΡΟΓΚΙΚΑ - ΑΥΛΙΔΑ



ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

------000.jpg
1. Η φωτογραφιούλα της 21-03-08 :
Στο κήπο της πολυ-κατ-οικίας
η καρυδιά μονολογεί.
Καλώς ήλθες άνοιξούλα μες τη βροχούλα!

2. Καλοδεχούμενα είναι τα ποιηματάκια σας
ή και τα σύντομα πεζά σας.
Θα συμπεριληφθούν στο blog
κάτω από τη δική σας ετικέττα.

3. Επικοινωνήστε μαζί μου στο e-mail
enneaogdoa.roumeliotis@gmail.com
4. Οι επισκέψεις του χώρου αυτού
μέχρι σήμερα έφθασαν
τους
  25.256 μοναδικούς επι
σκέπτες
που διάβασαν ή είδαν 59.100 σελίδες


Παπαρουνό-τοπος στην Ερέτρια

Θάλασσες - Βασιλείου - Ερέτρια

Η πρασινο-φυλλοφορεμένη καρυδιά
του κήπου μου (22/07/08)
17 juillet 2007 2 17 /07 /juillet /2007 13:52


Το Μελίσσι, τα περγαμόντα και ο μπαρμπα-Τάσος (Φωτο ΧΡ)


Την αφορμή να θυμηθώ τις περγαμον-τιές, μου την έδωσε ο μπάρμπα Τάσος ο ζαχαροπλάστης (θέρος 2007, ξενοδοχείο Negroponte Resort Eretria). Ένα ωραίο άρθρο σ’ ένα περιοδικό μιλά για αυτές και το άρωμά τους. Μέχρι σήμερα το ενδιαφέρον μου για το δένδρο αυτό ήταν (και θα παραμείνει) τυπικό. Ωστόσο οι εντυπωσιακοί καρποί του τράβηξαν τη προσοχή μου πρόσφατα και στρογγυλο-κάθησαν στη μνήμη μιας φωτογραφίας από τον Άγιο Ανδριανό Αργολίδος.

Το περγαμόντο λένε οι ειδικοί είναι μαγική λέξη. Η περγα-μον-τιά σαν δένδρο δεν είναι αυτοφυής αλλά έρχεται κατ’ ευθεία από τον δημιουργό. Το μπόλιασμα των βλασταριών της σε νεραντζιές, πορτοκαλιές ή λεμονιές δίνει το δένδρο της περγαμον-τιάς. Συνήθως ο σκληρός ανθεκτικός κορμός της θα δώσει μια γερή λεμονιά. Αυτό τουλάχιστο έμαθα από τον πατέρα μου ο οποίος ήταν άσσος στο μπόλιασμα δένδρων στο Μελίσσι Κορινθίας.

Αλλά ας πάμε λίγο πίσω στη παιδική ηλικία και το χωριό. Στο περιβόλι του πατρικού υπήρχαν δύο περγαμον-τιές Το περιβόλι ήταν ένας μέρος με πολύ-φορφες δίφορες μουτσούνες και αυγουλάτες λεμονιές, μερικές πορτοκαλιές, τρεις ή τέσσερις, μουσμουλιές, μουριές, πολλές ροδιές, μια καρυδιά, δύο μανταρινίτσες, μια κιτρολεμονιά, δύο κορομηλιές και τρεις λιμνούλες! Ήταν ένας μέρος που κυριαρχούσε η πέτρα το χώμα το ξύλο το νερό και τα’ αηδόνια. Α ναι και τα βατραχάκια! Είχα βρει πολλές φορές αηδονοφωλιές και είχα γίνει μάρτυρας της λαλιάς τους αλλά και της χορωδίας των βατράχων. Στο περιβόλι έβρισκαν συχνά τροφή οι κότες οι γίδες και τα γαϊδουράκια. Μερικά σημεία του περιβολιού προσφέρονταν για παιγνίδι (κρυφτό, στακαμάν κλπ). Η μητέρα αξιολογούσε την αξία του περιβολιού από τα χόρτα που μάζευε για μαγείρεμα και τα περγαμόντα που έφτιαχνε γλυκό ! Ο πατέρας αξιολογούσε την αξία του από τα προϊόντα του τα λεμόνια, τα ρόδια και περγαμόντα που πουλούσε στην αγορά. Καμιά φορά μέναν και μερικά περγαμόντα για γλυκό. Σ’ αυτά προστείθονταν και αυτά του κάμπου που ξέμεναν απούλητα λόγω «κακο-μουτσουνιάς» ή μεγέθους τους.

Η συνταγή της μάνας ζητά από τον πατέρα να της φέρει από το περιβόλι τα περγαμόντα. Από το γιό να της τα τρίψει. Αυτή να τα κόψει να τα κουλουριάσει, να τα περάσει στη κλωστή και να βρει λίγο ασβέστη. Μετά να τα τοποθετήσει στη κατσαρόλα, στη συνέχεια να τα σιροπιάσει, να τα βάλει η ίδια στο βάζο και τέλος να τα κρύψει γιατί είναι περιζήτητο ως γλυκό. Αυτό την ξε-ντροπιάζει στις δύσκολες στιγμές της ανέχειας αλλά το χρησιμοποιεί και για ανθρώπινες σχέσεις προς συγγενείς και φίλους !

Περγαμόντο σαν μυρίσει
Ξένος θα, καλώς ορίσει !
Χαρά η μάνα χαρά ο γιός
Ένα γλυκό του κουταλιού όλο μου το βιός !

Κείμενο Χρίστος Ρουμελιώτης,
Αφιερωμένο στον δημιουργό, στον Τάσο Αναστασίου και στη μνήμη Σπύρου και Βασιλικής
Ερέτρια 17/7/2007 17:05 μμ
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Κορινθία
commenter cet article
24 juin 2007 7 24 /06 /juin /2007 21:16
 


Κώς - Λέρος 1969


Είναι μια φιλία ικανή
Σαν φωλιάσει μέσα στη ψυχή, και
Άσβεστη να μείνει μια ζωή…
Μα σαν ταιριάξει η στιγμή
Κομμάτια γίνεται ο χρόνος, και
Λιώνει του χωρισμού ο πόνος
Και επι-βεβαίωση δίδεται σαφής
Πως στο ταξίδι της ζωής
Tην αγάπη του Φίλου σου
μπορείς να ξαναβρείς !

Χρήστος Ρουμελιώτης
τηλ. 6973021194
e-mail: roumeliotis@hlk.forthnet.gr
Ερέτρια 24/6/2007 10:26 πμ

Γιώργος Σοφός Χειρουργός,
Απόστολος Κοσσαρής Τοπογράφος,
Ιωάννης Χρυσουλάκης Πολ. Μηχανικός, Συγκοινωνιολόγος,
Μίλτος Ψωμαδάκης Πολιτικός Μηχανικός,
Κώς Λέρος 1969

 
 
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Ποιήματα
commenter cet article
10 juin 2007 7 10 /06 /juin /2007 23:58


Τα λουλούδια ανθίζουν για κείνους που τ' αγαπούν !
Les fleurs fleurissent pour ceux qui les aiment !

Christos Roumeliotis
Eretria - Negroponte Resort Hotel
01h18 11/06-2007




     
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Negroponte
commenter cet article
4 juin 2007 1 04 /06 /juin /2007 09:28
 







NEGRO-ΔΙΑΔΡΟΜΕ
Σ

Μέτρησα τις καμάρες του. Ησαν πενήντα σε όλο το κτίριο. Μερικές βλέπανε θάλασσα και αφήνανε τη κάμερα να αποθανατίσει ένα καμαρωτό τοπίο. Σκέφτηκα ότι η Άλκηστις θα πέρασε πολλές φορές από την γέφυρα του ΕυρίπουΆλκηστις* τον συνεχάρει για το έργο του, τον χαιρέτησε και διέσχισε τον Πορθμό. Περνώντας το παλιό βενετσιάνικο γεφύρι ένιωσε ένα όμορφο βάρος στην πλάτη της: Ήταν το φρούριο και η ιστορία του. Ισως ακόμη και η θυσία της Άννας. Ο Δρόμος όμως την έβγαλε στο ξενοδοχείο λίγο πριν την Ερέτρια. Από μακριά διέκρινε το «φρουρό» του στην είσοδο. Ο τελευταίος έτρεξε να πάρει τις αποσκευές της. Δεν είχε τίποτα. μόνο αυτό το γλυκό βάρος που κάθε φορά ένιωθε όταν ανέβαινε τα σκαλοπάτια του Negroponte. Η πόρτα άνοιξε από σεβασμό και άφησε να περάσει πρώτα το πνεύμα, μετά το βλέμμα και τέλος το σώμα. Αμέσως και τα τρία γινήκαν ένα και άρχισαν και πάλι να θαυμάζουν το τοπίο ! Λιτές γραμμές, θόλοι, απαλά χρώματα, φως άπλετο, πρωινού ηλίου φως θρονιασμένο βασιλικά στις πολυθρόνες, κυριαρχούσαν. Οι δια-δρομ-ές ευθείες, καραβίσιες (χαμηλοτάβανες) διακοπτόμενες από φιλιστρίνια και αίθρια οδηγούσαν σε άνετα δωμάτια με βαθιές κουκέτες. Από τις μπαλκονόπορτες ένα γαλάζιο φως δημιούργημα άριστης συνεργασίας Εγρίπου και Ουρανού ήταν έτοιμο να ορμίσει μέσα στα δωμάτια. Ο σκηνοθέτης ενθουσιάστηκε από την φυσική προσφορά και την αφαίρεση. Ζήτησε από τον λήπτη να του βάλει τα μπαλκόνια, τα γεράνια και τις μπουκαμβίλιες στη σειρά ! Ζητάει από την αρχιτέκτονα «η σκηνή να γίνει όνειρο». Ο διά-δρομος εστί φυγή. Η φυγή εστί δι-έξοδος. Υπάρχει εδώ. Είναι ο ΄Εγριπος μια πάνω μια κάτω. Κάντο και Συ. Ηρθε μεσημέρι, ήρθε απόγευμα, ήρθε ηλιοβασίλεμα, ήρθε βράδυ. Και πάλι και πάλι. Και πάλι σιωπή. Η σιωπή και η ποίηση του χώρου ντύνουν τους επισκέπτες με γεύση και μουσική. Στο κατάστρωμα του καραβιού επικρατεί ευφορία. Ρέει ο οίνος. Ρέει και ο Ευβοϊκός. Τα μπαλκόνια συνομιλούν μεταξύ τους. Τα νερά της πισίνας δεν ζηλεύουν κανένα καθρέπτη γιατί προσφέρουν καλλίτερες υπηρεσίες στις γοργόνες. Η Άλκηστις* νιώθει απόλυτα ικανοποιημένη. Παίρνει το δρόμο της επιστροφής αφήνοντας πίσω της αυτή τη φορά το βλέμμα και το πνεύμα να περιφέρονται ανέμελα ανάμεσα στους ρόμβους και τα αίθρια του νέου παλατιού του Προβιντέντε - του Hotel Negroponte Resort Eretria - που κείτεται τόσο δωρικά και τόσο ταπεινά στα πόδια του Ευβοϊκού αλλά και του «μικρού Ερετριακού» Ολύμπου!

Χρήστος Ρουμελιώτης
http://dokimos.over-blog.com
http://roumeliotis.blogspot.com
Ερέτρια, Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2007
Ξενοδοχείο Negroponte Resort
http://www.negroponteresort.gr

* H ανωτέρω ιστοριούλα είναι αφιερωμένη στην αρχιτέκτονα των κτηριακών εγκαταστάσεων του ξενοδοχείου Κα Άλκηστις Δικαιάκου - Ζήρου.
κεντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τα λίθινα τόξα της. Μια φορά μάλιστα κοντοστάθηκε και τα αποτύπωσε προσεχτικά στο σημειωματάριο της. Ποιος ξέρει σε τι θα της χρησίμευαν ! Φωτογραφική μηχανή δεν υπήρχε. Παράθυρα, είσοδος έξοδος του φρουρίου ήσαν και αυτά τοξωτά. Αρχιτεκτονικά και μηχανικά όλα σωστά. Ο άγνωστος σ’ αυτήν αρχιτέκτονας θέλησε να παραδώσει στην ιστορία ένα πέρασμα – μάθημα από το παρόν στο μέλλον. Η
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Negroponte
commenter cet article
19 mai 2007 6 19 /05 /mai /2007 01:14





ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ

Μια και η πρώτη τη τάξει από τις δέκα (10) παραμέτρους της γευσιγνωσίας είναι η γεύση, εξ ού και το επίθετο γευστικός-ή-ό που χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να δηλώσουμε την ικανοποίηση μας για ένα γεύμα. Ιδού στη συνέχεια οι δέκα (10) προς αξιολόγηση παντός γευσο-ταξειδίου παράμετροι :

1. Γεύση :
Ξυνή, γλυκιά, αλμυρή, πικρή, γλυκόξινη 2. Διακόσμηση : Απλή, σύνθετη 3. Ερεθισμοί: Ήπιος, πικάντικος, καυτός 4. Θερμοκρασία : Καυτό, Ζεστό, κρύο 5. Κατάποση : Εύκολη, δύσκολη 6. Άρωμα : Φρούτου, βανίλιας, μπαχαρικών, λαχανικών, ζωϊκή, μανιταριού, μαγιάς, ελαιόλαδου 7. Όψη : Θαμπή, λαμπερή, τραχιά, στιλπνή, άλλη. 8. Πυκνότητα : Ρευστή, παχύρρευστη, στερεά, άλλη 9. Υφή : Στερεά, τραγανή, μαλακή, στιλπνή, λασπώδης, λιπαρή, κρεμώδης, συμπαγής, ινώδης. 10. Χρώμα : Πράσινο, κόκκινο, πορτοκαλί, λευκό εκρού, χρυσαφί, μαύρο. Σήμερα θα καταπιαστούμε με την πρώτη παράμετρο και θα την αναλύσουμε ολίγο ! Οι υπόλοιπες ας περιμένουν λίγο !


«Γευστικός-ή-ό» σημαίνει «ο δυνάμενος αφ’ εαυτού να αναδείξει αρετάς τις οποίες τα στοιχεία της φύσεως - ενίοτε υπό την καθοδήγησην ανθρώπινου παράγοντα- (τεχνίτου παρασκευαστή ή κοινώς chef ) συνέθεσαν εις το έπακρον αρμονικές, ώστε να προκαλέσουν γαστρο-συναισθηματικήν έκρηξιν»

«Γευστική καταδίκη» : Είναι η «ποινή» που υπόκειται υποχρεωτικώς, απροόπτως και αυτοπροσώπως άπαξ ο γευόμενος τας αρετάς ενός γευστικού ταξειδίου»

«Γευστικόν Ταξείδιον»(**)

Το ταξείδιον ε-τούτο μοναδικόν εστί
Διότι υψηλή ειδίκευση απαιτεί
Για να γνωρίσει εις τον καταναλωτή
Την υψηλήν τεχνική
Δια της οποίας η τομάτα η ντροπαλή
Με όριζα και κρόμυα αν συνδυαστεί
Γευστικήν έκρηξη, προκαλεί
Γεύση και γευσιγνωσία
Εις του Λάμπρου* τα καλλιστεία
Που πάσης φύσεως μυρωδικά
Λαχανικά ή ζωϊκά
Κολλητά και με μπαχαρικά
Παρελαύνουν εκστατικά
Από τηγάνια και ταψιά
Για να καταλήξουν αναπαυτικά
Στα στομάχια του ιξ καλο+φαγά !

Ήτοι το ταξείδιον ε-τούτο
και ρομαντικό εστί
Καθώς η γεύση
γλυκιά ή ξυνή
Πικρή ή αλμυρή
Συνοδεία πάντα με καλό κρασί
και με διακόσμησιν του Κώστα(*) Ευβοϊκή
Εις Εύβοια μόνον ευδοκιμεί, και
Εμπειρία αποτελεί μοναδική….

Σημ.
(*)
Το ξενοδοχείο Negroponte Resort Eretria χαίρει των υπηρεσιών
Του Chef Λάμπρου και του sous Chef Κώστα !
(**) Μην παίρνετε στα σοβαρά την καθαρεύουσά μου

Χρήστος Ρουμελιώτης
Negroponte Resort Eretria
Σάββατο, 19 Μαΐου 2007, 00:57

Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Negroponte
commenter cet article
13 mai 2007 7 13 /05 /mai /2007 00:38



Ap
ollo is still in Greece,
you'll be glad to hear.
It's been wet, cold and cloudy
since getting back from your lovely hotel.
We very much enjoyed for stay
and particularly enjoyed meeting you.
Thanks
Terri and David
 

Apollo says good morning!
To its delight-keepers from Eng-land
Its been wet but bright by the early sea

Its been clear through poppies’ if you can see
Its been gold and honest during sun-rise
Its been Apollo’s bran-tub prise
To its Terr-y and Dav-y beloved gu-ys

Sun rays from Eretria, Greece,
direct... by Christos
Eretria 13 May 2007

Dear Christos,
That's a really great poem.

Thank you so much.
It was very kind of you to do one in English for us.
Thanks also for the photos which brought back memories of lovely Greece which we very much need because it's been a very cold and wet weekend.
May Apollo keep shining on you.
All the very best

Terri & David


Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Negroponte
commenter cet article
30 avril 2007 1 30 /04 /avril /2007 12:51
undefined

ΤΟΥ ΣΠΑΡΟΥ Η ΚΑΛΥΒΑ
 
Κάτω εδώ μες το γιαλό, τις πέτρες, τα’ αγριλίδια
Στέκει βουβή περήφανη του Σπάρου η Καλύβα
 
Μόνη ανέθρεψε γενιές έβγαλε παλικάρια
Λεβέντες λιγερόκορμους των χειμαδιών καμάρι
 
Γέροι νέοι και παιδιά ζεστάθηκαν στο τζάκι
Φάγανε γλυκό ψωμί στο όμορφο σπιτάκι
 
Φθινόπωρο ερχόσανε εδώ με τα κοπάδια
Γίδια και πρόβατα τρανά βοσκάγαν τα λιβάδια
 
Τραγούδια ακούστηκαν πολλά γύρω απ’ το τραπέζι
Mε τον παππού τον εγγονό στα γόνατα να παίζει
 
Τώρα μάτια νοσταλγικά γύρω της σκορπάει
Φίλο διαβάτη συγγενή με πόνο καρτεράει
 
Καρτεράει για ν’ άρθει την πόρτα της ν’ ανοίξει
Να τον δει να τον καλοδεχτεί την καρδιά της ν’ αγγίξει
 
Μήτσος Ρουμελιώτης από τον Μωριά
Αφιερωμένο στους φίλους τους Σπαραίους από τη Ρούμελη
 
Μελίσσι Κορινθίας 30/4/2007
Repost 0
22 avril 2007 7 22 /04 /avril /2007 22:35


(photo-roumeliotis-22/4/07)



Το σήμερα α
ρχίζει να παίρνει μακριά μας τη καλοπέραση του Πάσχα 2007.
Ο Άγιος Γεώργιος κάνει παρέα στον παρα-κείμενο [μικρό] Όλυμπο…
Μάλλον ο δημιουργός του πριν το φτιάξει συμβουλεύτηκε τον Δία…
Ένας ευθύς σαν κυπαρίσσι κυπαρισσο/φυτεμένος δρόμος οδηγεί τους
Ερετριείς παραμονή και ανήμερα κοντά του. Οι ευχές πάνε κ’ έρχονται:
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Γιώργηδες γεροί και δυνατοί σαν τα ψηλά βουνά…

Μερικά κι αγαπημένα πρόσωπα που ίσως γιορτάζουν και που δεν μπορώ να είμαι κοντά τους:

Γιώργος Κριτσιλίγκος, Γιωργάκης Μπελεσιώτης, Γεώργιος Χρήστου, Γιώργος Σοφός
Γιώργος Κολλιός, Γωγώ Χρήστου, Γωγώ Τσεκούρα, Γιώργος Παπαμετζελόπουλος,
Γιώργος Ντούρμας, Γιώργος Μακρής, Γεωργία Μακρή, Γιώργος Πανουσόπουλος,
Γιώργος Δήμου, Γιώργος, Γιώργος ... Γιώργος...

Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια 22/4/2007 11:22:01 μμ
Ξενοδοχείο http://www.negroponteresort.gr
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Εύβοια
commenter cet article
15 avril 2007 7 15 /04 /avril /2007 21:44


Αγαπητοί φίλοι,
Είμαι ένας από τους χιλιάδες κατοίκους της Κυψέλης μιας πυκνοδομημένης αλλά καλλιτεχνικής συνοικίας της Αθήνας. Με τα χρόνια η σ
υνοικία αυτή κατόρθωσε να με κερδίσει βιοτικά και να με εκφράσει πνευματικά. Την αγάπη μου και το σεβασμό προς αυτή όταν που δίνεται η ευκαιρία την εκφράζω. Έτσι στις 20-11-2005 το μάτι μιας ψηφιακής αποθανάτισε τη μορφή μια όμορφης κυρίας μπροστά στο σιντριβάνι της Φωκίωνος Νέγρη στο ύψος του Select, και η γραφίδα του κατόχου της έγραψε (22-11-2005) κάτι γιαυτήν στο παρόν blog. Το ίδιο «μάτι» στις 11-04-2007 διαπίστωσε την απουσία της και ανησύχησε.Μήπως θα μπορούσατε να βοηθήσετε στην αναζήτηση της;
Χρίστος Ρουμελιώτης
http://dokimos.over-blog.com
e-mail: roumeliotis@hlk.forthnet.gr
Κυκλάδων 22, 113 61 Αθήνα
6973021194

Υστερόγραφο:
Το "μάτι" έμαθε για την κακοποίηση του αγάλματος και λυπήθηκε πολύ !
Αλλά και χάρηκε πάρα πολύ όταν το ξαναείδε καθαρό στη θέση του !
Ευχαριστίες στο Δήμο...
ΧΡ/24-11-2007




bug_fck
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Διάφορα
commenter cet article
31 mars 2007 6 31 /03 /mars /2007 06:01

(φωτο-ρουμελιώτης)

Η Μαργαρίτα που εικονίζεται προέρχεται από το Μελίσσι Κορινθίας και την τοποθεσία «Κοντζιά». Βρέθηκε στην άκρη του δρόμου, αλλά γιατί ξεχώρισε από τις άλλες της οικογένειας εφωτογραφήθει. Είναι αλήθεια ότι αυτή την εποχή χιλιάδες πανέμορφες πριγκίπισσες «καθόλου άγριες» στολίζουν τη φύση σε απίθανα σημεία δηλώνοντας ότι η «φυσική ομορφιά» είναι ένα θείο δώρο μόνο που δεν χρειάζεται μόνο φωτογραφία αλλά και προστασία από την απληστία της ανθρωπο-ποίησης. Γιατί όχι πολύ μακριά από το δρόμο ένας άλλος υπό κατασκευή δρόμος κατέστρεφε για πάντα έναν απείρου κάλλους φυσικό βραχόκηπο χάριν της οικοπεδο-ποίησης.

Δέκα πέντε έχω φυλλαράκια
Να τ' αγγίξουν θέλουν τα παιδάκια
Σαν η δασκάλα εκδρομή, Την άνοιξη
Βγάζει την αγνή τους τη ψυχή !


Ένα βιολετί αγριολούλουδο εθεάθη δίπλα στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό του Μελισσίου κάτω από τα μάτια του θεού που φιλοξενείται στον υπερ-κείμενο ναό του Α
γίου Δημητρίου. Κάλλιστα θα το ονομάζαμε «σαιντπώλια» ή «μελισσιώτικη βιολέτα» κατά το «αφρικάνικη βιολέττα».

Ένιωσα ευγνωμοσύνη, πως κάποιος
στη σύντομη ζωή μου σημασία δίνει,
Μια ψηφιακή το μάτι μου κλίνει
Και στη παγκοσμιότητα, λίγο πριν το Πάσχα, με παραδίνει !

Η Μουσμουλιά έχει να κάνει με το Πάσχα. Δεν υπάρχει περίπτωση να λείψει

«Ο Μάρτης από τη Σαρακοστή»
Και η Μουσμουλιά από τη Λαμπρή !
Απόδειξη τρανή οι καρποί της οι χνουδωτοί
Που δωρεάν το Πάσχα γλύκα μας προσφέρουνε πολύ !

Η ανωτέρω εικόνα των πράσινων και κίτρινων χνουδωτών μούσμουλων ελήφθη από μουσμουλιά, από τυχαίο κουκούτσι φυτεμένη, σε βραγιά δίπλα στις γραμμές της πανέμορφης σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Ξυλοκάστρου – Πατρών στο εκατό εικοστό όγδοο χιλιόμετρο στη θέση Μελίσσι.

Σας εύχομαι Καλό και Γλυκό Πάσχα

Χρήστος Ρουμελιώτης
Roumeliotis Christos
«Εν Μελισσίω τη 20 ογδόη, τρίτου, δύο χιλιάδες 7»
Δηλ. Αθήνα 31/3/2007 6:58 πμ

(φωτο-ρουμελιώτης)
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Κορινθία
commenter cet article

Greek Poets

«Η νέα αυτή ποίηση είναι πια στη διάθεση όποιου επιθυμεί να την γράψη, και όποιου επιθυμεί να την κάμη με όλη την κυριολεξία της λέξεως αυτής, φτάνει ο ποιητής να μην περιφρονήση τα απλούστατα μέσα που του προσφέρει ο Σουρρεαλισμός, φτάνει να μην ντραπή την ενδόμυχή του αλήθεια, φτάνει να μην κωφεύση στην σουρρεαλιστική φωνή που πάντοτε αντηχεί εντός μας, στη φωνή που είπε τόσο σωστά ο Μπρετόν πως εξακολουθεί να ψάλλη και στις παραμονές του θανάτου και απάνου από τις τρικυμίες».
==============
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από ------------.jpgεμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ' ένα πολύ γόνιμο παράπονο... Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ' αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα...».
==============Νίκος Γκάτσος
« Τα σύνορά του ήταν ο ήλιος», έλεγε χθες η Νάνα Μούσχουρη για τον Νίκο Γκάτσο. Καμιά φορά οι ποιητές γεννάνε ποίηση και σε όσους δεν μοιράζονται το ίδιο ταλέντο. Ο Γκάτσος έμαθε στην ίδια και στους άλλους ομιλητές τής χθεσινής συνάντησης πώς να ανακαλύπτουν την ποίηση γύρω τους κι εντός τους.
===============
-----------------.jpg
Στον Νίκο Καββαδία θα είναι αφιερωμένη η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21η Μαρτίου. Η καθιερωμένη ετήσια καμπάνια ποίησης του Κέντρου, με εικονογραφημένους στίχους, θα είναι αφιερωμένη στον «Μαραμπού». Οι στίχοι του θα ταξιδέψουν σ' όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ιστότοπος ετοιμάζεται και για τον Καββαδία (www.kavadias.ekebi.gr), με χρονολόγιο, εργογραφία, βιβλιογραφία και επιλογή κριτικών. Ακόμη, έχει ετοιμαστεί ημερίδα αφιερωμένη σ' αυτόν, σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Αγρα», με Ελληνες και ξένους ομιλητές. Η ποίηση του Καββαδία θα φτάσει κι αυτή στα σχολεία.+Ω

Athens Poetry Slam!

Ηρθε και στην Ελλάδα. Διαβάστε ΕΔΩ

Αλντα Μερίνι

Αλντα Μερίνι: Μια μικρή οργισμένη μέλισσα - μοναχική.
"Οι ποιητές εργάζονται πάντα τη νύχτα
Οταν ο Χρόνος δεν τους βιάζει
τότε που σβήνει ο θόρυβος του πλήθους
και φτάνει το λυντσάρισμα των ωρών στο τέλος"
(μετάφραση Α.Σελενίδη)

Τσανγκ ντονγκ λι"Η ποίηση είναι κάτι περισσότερο από ένα λογοτεχνικό είδος. Είναι ό,τι είναι αόρατο, ό,τι δεν μπορούμε να λογαριάσουμε με χρηματική αξία... Η ποίηση είναι ο κόσμος, η ζωή. Οσο άσχημη κι αν είναι η εξωτερική ζωή μας, υπάρχει πάντα κάτι το όμορφο μέσα μας. Σίγουρα ζούμε σε μια εποχή όπου η ποίηση αργοπεθαίνει. Μερικοί θλίβονται γι' αυτό, ενώ άλλοι δηλώνουν πως της αξίζει να πεθάνει. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι εξακολουθούν να διαβάζουν και να γράφουν ποιήματα. Μας βοηθάνε να δούμε τον κόσμο διαφορετικά"