Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

Présentation

  • : le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  •   le blog dokimos par : Christos Roumeliotis
  • : Une promenade dans la mer de ma vie
  • Contact

Profil

  • Dokimos

ΠΑΜΕ ΑΛΛΟΥ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΧΑΛΚΙΔΑ !
undefined
undefined
undefined
Με το Μωρό την Έλενα και τη Μαρία
<<<>>>
ΠΑΜΕ ΛΙΜΝΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ !




ΠΑΜΕ ΙΣΘΜΙΑ






ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΙΣΘΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ


ΠΑΜΕ ΑΙΓΙΝΑ
ΑΦΑΙΑ




Αναζητηση

ΠΑΜΕ ΓΙ' ΑΛΛΑ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ ΚΙΒΕΡΙ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
undefinedundefined
ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΟΥΖΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ



ΚΤΗΜΑ
ΖΑΡΟΓΚΙΚΑ - ΑΥΛΙΔΑ



ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

------000.jpg
1. Η φωτογραφιούλα της 21-03-08 :
Στο κήπο της πολυ-κατ-οικίας
η καρυδιά μονολογεί.
Καλώς ήλθες άνοιξούλα μες τη βροχούλα!

2. Καλοδεχούμενα είναι τα ποιηματάκια σας
ή και τα σύντομα πεζά σας.
Θα συμπεριληφθούν στο blog
κάτω από τη δική σας ετικέττα.

3. Επικοινωνήστε μαζί μου στο e-mail
enneaogdoa.roumeliotis@gmail.com
4. Οι επισκέψεις του χώρου αυτού
μέχρι σήμερα έφθασαν
τους
  25.256 μοναδικούς επι
σκέπτες
που διάβασαν ή είδαν 59.100 σελίδες


Παπαρουνό-τοπος στην Ερέτρια

Θάλασσες - Βασιλείου - Ερέτρια

Η πρασινο-φυλλοφορεμένη καρυδιά
του κήπου μου (22/07/08)
20 novembre 2013 3 20 /11 /novembre /2013 15:43

DSC09250.JPG

Bon hiver aux amis et amies
Voila une rose romantique
offerte d' un jardinier inconu!
Christos Roumeliotis
Palaio Faliro, Athenes 20/11/2013

Repost 0
Published by Dokimos - dans Φύση
commenter cet article
27 mars 2008 4 27 /03 /mars /2008 05:56


Μια παράξενη χημεία αιωρείτο στην ατμόσφαιρα εκείνο το πρωί ως αποτέλεσμα αόρατων ή ασύληπτων εκ-κρίσεων και γλυκοψιθυρισμάτων μεταξύ βαθυκίτρινων μαργαριτών, σεμνότυφων μολοχοανθών, ταπεινών χαμομηλιών, άκακων πευκοβελονών, θειαφίζουσων καμπιών, ζηλόδοξων κοτσυφιών και κρυφοπαιζουσών σουσουράδων ανάμεσα στα άπιαστα κλαδιά των πεύκων του «δάσους» της Πεύκης !

Μια παράξενη έλξη από λέξεις φυτρωμένες στη γη πριν από πολλά χρόνια μαγνήτιζε τους περ-αστικούς με τα ανοιξιάτικα ανθάκια τους και τους καλούσε να τις προσέξουν και να κουβεντιάσουν μαζί τους. Άγνωστα μονοπατάκια λιάζονταν στον ήλιο και απολάμβαναν τα περι-πατήματα των παιδικών και κάποιων ρομαντικών κύκλων. Ένα τρεχοχαρούμενο νεράκι σαν αυτό της πηγούλας της «Σπηλιάς»(*), σαν τελευταία του επιλογή διάλεγε για έξοδο ανάγκης το σιδερένιο ρύγχος μιας βρυσούλας στη ρίζα ενός πεύκου ! Ένα γερμένο αλλά όχι γονατισμένο πεύκο αντιστεκόταν στην ισοπέδωση των αξιών της ζωής !

Όλα τόσο μελετημένα από την ορχήστρα φύση - άνθρωπος. Γιατί πως αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσεις την συνύπαρξη των δύο αυτών θανάσιμων εχθρών και φίλων και τη σχέση μίσους και αγάπης μεταξύ των που γεννά, καταστρέφει, δημιουργεί νησίδες ομορφιάς εδώ και κεί στο χώρο και το χρόνο; Και τι άλλο μπορούμε να κάνουμε από το να τις χαιρόμαστε αριά και που επί τόπου ή να τις εντοιχίζουμε μέσα στα άχαρα ψηφία των σύγχρονων καμερών ή εικαστικών τελάρων και να τις βάζουμε να μας παρηγορούν κάποιες στιγμές μοναξιάς ή στη καλλίτερη των περιπτώσεων να μας υπερασπίζονται από τις απρόσκλητες βάρβαρες και ακρησάριστες(**) επιθέσεις των σύγχρονων media;

Και ο κυρ. Λάκης ως ρομπέν των ανωτέρω σκέψεων, λέξεων, εικόνων και αισθημάτων ως άξιος κάτοχος ανδριώτικης κατ-αγωγής ως άγραφος εμπειρίκιος ή μανάλιος λόγος κατόρθωσε να τυπώσει ως δια μαγείας και από το τίποτα ένα ακόμα τάμπουλα ράζα (***)
Τον ευχαριστούμε !

Χρήστος Ρουμελιώτης

(*) τοποθεσία σε χωριό

(**) ακοσκήνιστες

(***) άγραφο χαρτί

Repost 0
Published by Dokimos - dans Φύση
commenter cet article
27 décembre 2007 4 27 /12 /décembre /2007 11:35
Ελεύθερη απόδοση δύο  ποιημάτων  μιας  blogger - ποιήτριας από το  blog της

Γη ύδωρ αήρ
Ψυχές που βολοδέρνουν στην καταιγίδα
Σώματα που βράζουν χωρίς μυστικά
Πνεύματα που ανάβουν στη σκιά του φωτός
 
Γη ύδωρ αήρ
Πεπρωμένο, Ήχος, Λέξεις
 
Γη ύδωρ αήρ
Τραγούδι αποκαλυπτικό…
Υπόσχεση μιας γαλήνης…
Καρδιά μου έριξα άγκυρα…
 
Το αεράκι και η ανάσα

Κοίτα ο ουρανός αλλάζει
Καθώς περπατούμε
Κοιτάμε τις παλάμες μας
Περίεργα αινίγματα
 
Κάτω από τη οξιά
Όνειρα, σιγή, ζεστασιά …
Τα πάθη τίμημα της πίστης
Στο αιώνιο μέλλον…
 
Κοίταξε τον ανοιχτό ορίζοντα
Λέξεις λέξεις λέξεις
Αναμνηστικές πετρούλες
Δεν σε χορταίνω Γη
 
Αφρός τα βήματά μας
Φορούν την ψυχή μας
Τότε έγινα
Το αεράκι της ανάσας σου
 
Χρήστος Ρουμελιώτης
Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007
7:15:13 πμ

Repost 0
Published by Dokimos - dans Φύση
commenter cet article
31 octobre 2006 2 31 /10 /octobre /2006 17:20




Στην άκρη του Κορινθιακού είμαι σπαρμένο
Από τύχη ή αέρα ή πουλί ευλογημένο
Πέρασα ακόμη ένα καλοκαιράκι κουρνιασμένο
Κάτω από χαλίκια, με αρμύρα ποτισμένο.

Και ήρθε το φθινόπωρο
Και συνάμα ο κυρ-χειμώνας
Με τα γλυκά τους τα νερά
Και ήπια και εχόρτασα
Και το κορμάκι μου ξανά όρθωσα
Και άνοιξα τα κίτρινα φτερά μου
Και γύρω γύρω τα παιδιά μου...
Και τα φυλαράκια η γειτονιά μου...

Και ο ήλιος τα πρωϊνά
Με ξυπνά κατά της εφτά
Και του λέω καλημέρα
Καλωσόρισες Ω θεία μέρα
Καλώς ήλθες καλέ μου χειμώνα
Σ' αγαπώ με όλο μου το σώμα
Εδώ είμαι παρέα να σου κάμω
Κι αν θές, λίγο χρώμα να σου βάνω...

Είμαι το θαλασσο-λούλουδο
Που κανέναν δεν ζηλεύω
Και τίποτα από κανέναν δεν ζητώ
Απ΄τον άνθρωπο στο περιβάλλον μόνο, λίγο σεβασμό
Και δεν έχω άλλο να πω, παρά στην φύση και θεό
Για την ύπαρξήν μου ένα μεγΑΑΑλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Το αφιερώνω στην κυρία Φλώρα Αργυρού
η οποία το άκουσε (τηλεφωνικά) πρώτη
Κοκκώνι Κορινθίας, Τρίτη 31/10/2006
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
29 octobre 2006 7 29 /10 /octobre /2006 20:28




Τα θαλασσό-γλυπτα αυτά ξυλο-πτηνά
ευρέθησαν στην ακροθαλασσιά.
Ένα θαλασσο-λούλουδο θέλησε να διεκδικήσει τη συμπάθειά τους
και μπήκε ανάμεσα τους...
Ένα πλαστικό γατάκι απολαμβάνει τον πρωινό ήλιο.
Μια σκουριά διεκδικεί μαζί με το φακό μια(ν) υπερ-αξία.

Χρήστος Ρουμελιώτης Κοκκώνι Κορι(ν)θίας
Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2006
 
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
25 octobre 2006 3 25 /10 /octobre /2006 19:31

 


Σήμερα και χτες και προχτές είναι μια μπλε ημέρα.
Η θάλασσα έκλεψε το γαλάζιο του ουρανού και το φόρεσε με τη βοήθεια του ήλιου. Ούτε μια στιγμή όλη την ημέρα ο ήλιος, με τη βοήθεια του ουρανού, δεν θέλησε να την απογοητεύσει… Η Ήρα από το Ηραίον (απέναντι) και ο Ποσειδών την θαύμαζαν.
Οι άνθρωποι την λαχταρούσαν. Πέρα δώθε από το πρωί διέσχιζαν με φανερή ταχύτητα την οριζόντια γραμμή που την χώριζε από τα βουνά. Ρουφούσαν την αύρα της. Σήμερα χτες προχτές είναι μια μπλε ημέρα.Σήμερα αύριο είναι μια καλοκαιριάτικη ελπιδοφόρα μέρα.

Χρίστος Ρουμελιώτης
Αφιερωμένο στη Γιάννα να γίνει γρήγορα καλά.
25/10/2006 7:20 μμ

Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
20 octobre 2005 4 20 /10 /octobre /2005 22:41
Στου δάσους τη σιγαλιά
Κελαηδάν αμέτρητα πουλιά
Κυκλαμινάκια στη σειρά
Λένε τα δικά τους μυστικά

Πανύψηλα πεύκα από ψηλά
Τα παρατηρούνε σιωπηλά
Κι αυτά με τη μουσουδίτσα τους σκυφτά
Κοιτάν το χώμα σκεφτικά

Παρέα κάνουνε διό-διό εις την σκιά
Μόνα-χούλια τους μένουνε μερικά
Πουλάκια τους κάνουνε όμως συντροφιά
Με ήχους που ξέρουνε μόνο αυτά

Κυκλαμινάκια μέσ’ στο δάσος μοναχά
«Δάσος» νιώθουνε και αυτά
Πάνω σε μια πατάτα στριμωχτά
Χαίρονται του φθινοπώρου τη δροσιά

Κυκλαμινάκια μια σταλιά
Και άλλα λουλουδάκια τόσα δά
Αγάπη φυλάει η κυρά μες στη καρδιά
Και τα περιμένει και τα λαχταρά!

Χρήστος Ρουμελιώτης
Λαμπίρι
2:25:55 μμ
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
12 juin 2004 6 12 /06 /juin /2004 20:57
Η θάλασσα !

Ουρανέ μου σ’ ευχαριστώ
Για το δώρο σου το κυανό
Αφροδίτη μου μερσί
Για φόρεμά το θαλασσί
Ήλιε και Ποσειδώνα
σε παρακαλώ
Με γοργόνες γέμισέ μου
το γιαλό !

12/6/2004 7:29:34 μμ
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
12 juin 2004 6 12 /06 /juin /2004 20:53
Σπόροι εδώ και κεί
Μαργαρίτες απλώθηκαν στη γη!
Σπόροι εδώ και κεί
Παπαρούνες παράπονα κάνανε στη γη!
Γιατί δεν αντέχουμε πολύ;
Ακούστε φίλες μου καλές
Όμορφες είστε όπως όλες οι γιορτές
Ερωμένες εξαιρετικές
Διακριτικά αρωματικές
Ο καλός θεούλης σας έπλασε όμως θηλυκές
9 μήνες σπόρος στην κοιλιά σας να κοιμάται
Και την άνοιξη αγάπη να γεννάτε
Αλλά, αργά ή γρήγορα όμως θα γερνάτε!

12/6/2004 6:02:15 μμ

Τα λουλούδια μαραίνονται
άν δεν τ’ αγαπάς
Τα λουλούδια μαραίνονται
Σαν φεύγει η άνοιξη
Και έρχεται το θέρος της φωτιάς
Η αγάπη μαραίνεται
Άμα δεν την ποτίζεις
Η αγάπη μαραίνεται
Άν συχνά δεν την αγγίζεις !

12/6/2004 6:06:35 μμ
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article
12 juin 2004 6 12 /06 /juin /2004 20:50
Δροσούλα μου καλή
Που «πέφτεις» πρωί πρωί
Δρόσισέ μου το κορμί
Όλη νύχτα καίει η πληγή !

Δροσούλα μας καλή
Άνοιξη Φθινόπωρο
Αγάπη σου θρέφουμε πολύ
Το καλοκαίρι όμως σε νοσταλγεί !

Δροσούλα μου καλή
Πριν ο ήλιος βγει
Και η δρόσος διαλυθεί
Δώς μου το ζεστό σου το φιλί !

Δροσούλα μου καλή
Ακου πως κελαϊδεί
Το πουλάκι στο κλαρί
Τι θέλει άραγε να πει;

Δροσούλα μου καλή
Φίλη της λεμονιάς
Ανθέ της ξαστεριάς
Ποτέ μη με ξεχνάς !

Δροσιά δροσούλα
Σ’ αγαπάνε τα λουλούδια
Σ’ αγαπάνε σαν τα αγγίζεις
Και τα γλυκο…ποτίζεις !

Δροσιά δροσούλα
Σ’ αγαπάει όλη η φύση
Μ΄απ΄ όλους πιο πολύ
Σ΄ αγαπάει η αυγή !

Δροσιά δροσούλα
Σταγόνες άπειρες μοιράζεις
Με πάχνη απαλά όλα τα σκεπάζεις
Και απ’ έξω τα μέσα μου κοιτάζεις !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Σάββατο, 12 Ιουνίου 2004
10h33 πμ
Repost 0
Published by Roumeliotis Christos - dans Φύση
commenter cet article

Greek Poets

«Η νέα αυτή ποίηση είναι πια στη διάθεση όποιου επιθυμεί να την γράψη, και όποιου επιθυμεί να την κάμη με όλη την κυριολεξία της λέξεως αυτής, φτάνει ο ποιητής να μην περιφρονήση τα απλούστατα μέσα που του προσφέρει ο Σουρρεαλισμός, φτάνει να μην ντραπή την ενδόμυχή του αλήθεια, φτάνει να μην κωφεύση στην σουρρεαλιστική φωνή που πάντοτε αντηχεί εντός μας, στη φωνή που είπε τόσο σωστά ο Μπρετόν πως εξακολουθεί να ψάλλη και στις παραμονές του θανάτου και απάνου από τις τρικυμίες».
==============
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από ------------.jpgεμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ' ένα πολύ γόνιμο παράπονο... Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ' αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα...».
==============Νίκος Γκάτσος
« Τα σύνορά του ήταν ο ήλιος», έλεγε χθες η Νάνα Μούσχουρη για τον Νίκο Γκάτσο. Καμιά φορά οι ποιητές γεννάνε ποίηση και σε όσους δεν μοιράζονται το ίδιο ταλέντο. Ο Γκάτσος έμαθε στην ίδια και στους άλλους ομιλητές τής χθεσινής συνάντησης πώς να ανακαλύπτουν την ποίηση γύρω τους κι εντός τους.
===============
-----------------.jpg
Στον Νίκο Καββαδία θα είναι αφιερωμένη η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21η Μαρτίου. Η καθιερωμένη ετήσια καμπάνια ποίησης του Κέντρου, με εικονογραφημένους στίχους, θα είναι αφιερωμένη στον «Μαραμπού». Οι στίχοι του θα ταξιδέψουν σ' όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ιστότοπος ετοιμάζεται και για τον Καββαδία (www.kavadias.ekebi.gr), με χρονολόγιο, εργογραφία, βιβλιογραφία και επιλογή κριτικών. Ακόμη, έχει ετοιμαστεί ημερίδα αφιερωμένη σ' αυτόν, σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Αγρα», με Ελληνες και ξένους ομιλητές. Η ποίηση του Καββαδία θα φτάσει κι αυτή στα σχολεία.+Ω

Athens Poetry Slam!

Ηρθε και στην Ελλάδα. Διαβάστε ΕΔΩ

Αλντα Μερίνι

Αλντα Μερίνι: Μια μικρή οργισμένη μέλισσα - μοναχική.
"Οι ποιητές εργάζονται πάντα τη νύχτα
Οταν ο Χρόνος δεν τους βιάζει
τότε που σβήνει ο θόρυβος του πλήθους
και φτάνει το λυντσάρισμα των ωρών στο τέλος"
(μετάφραση Α.Σελενίδη)

Τσανγκ ντονγκ λι"Η ποίηση είναι κάτι περισσότερο από ένα λογοτεχνικό είδος. Είναι ό,τι είναι αόρατο, ό,τι δεν μπορούμε να λογαριάσουμε με χρηματική αξία... Η ποίηση είναι ο κόσμος, η ζωή. Οσο άσχημη κι αν είναι η εξωτερική ζωή μας, υπάρχει πάντα κάτι το όμορφο μέσα μας. Σίγουρα ζούμε σε μια εποχή όπου η ποίηση αργοπεθαίνει. Μερικοί θλίβονται γι' αυτό, ενώ άλλοι δηλώνουν πως της αξίζει να πεθάνει. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι εξακολουθούν να διαβάζουν και να γράφουν ποιήματα. Μας βοηθάνε να δούμε τον κόσμο διαφορετικά"