Une promenade dans la mer de ma vie
Εμείς τα δένδρα είπαμε φέτος να πάρουμε το λόγοΚαι να ευχαριστήσουμε συνάμα και εν τω γραπτώ τω λόγωΤα πουλιά του Αριστοφάνη που να χαρίσουν θέλουνε στο κόσμο…
![]()
Α. Ευχές πουλιών…"Πλούτη, υγεία και ζωή,Νιάτα ειρήνη και ξεφάντωμα,Γέλια, χαρές και του πουλιού το γάλα…Ανθρωποί μουπλούσιοι να γενείτε και με τόσο πολλά πολλάΑσήκωτα αγαθά να φορτωθείτε"!(Απόσπασμα από τις όρνιθες του Αριστοφάνη)Β. Ύμνο στον Πάνα (τον θεό των Δασών)
«Ω μούσα του άλσουςΤσιουτσίου τσιουτσίου τσιουτίγξΠου χίλιους κελαηδάς σκοπούς, μαζί σου εμείςΚαι στων βουνών τις κορυφές και στα βαθειά φαράγγια,τσιουτσίου τσιουτίγξΣε δένδρο φουντωμένο καθισμένα,τσιουτσίου τσιουτίγξμέσ’ από τους καστανούς ξεχύνουμε λαιμούς μαςιερά μελωδικά τραγούδια για τον Πάνακαι σοβαρούς χορευτικούς ρυθμούς για την Κυβέλη,τοτοτότο τοτοτότο τοτοτίγξΕκείθε σαν τη μέλισσα ένας ποιητής, ο ΦρύνιχοςΓευόταν τον καρπό απ’ αμβρόσιες μελωδίεςΚαι το τραγούδι που έφερνε γλυκό ήταν σαν το μέλι,τσιουτσίου τσιουτίγξ»(Απόσπασμα από τις όρνιθες του Αριστοφάνη, ύμνο στο θεό των δασών Πάνα και τη θεά των βουνών Κυβέλη)
Γ. «Να τα πούμε»;Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου,Για βγείτε, δες τε, μάθετε, πού ο Χριστός γεννιέταιΓεννιέται και βαφτίζεται στο μέλι και το γάλα.Το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδεςΚαι το κηρί της μέλισσα το τρώει η Παναγίτσα…Σ’ αυτό το σπίτι πούρθαμε, πέτρα να μην ραίσειΚι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει…Εσένα πρέπει αφέντη μου, στα πεύκια να κοιμάσαι,Βελούδα να σκεπάζεσαι κι αφέντης να λογάσαι.Κυρά μου, σα θα στολιστείς, να πας στην εκκλησιά σου,Χρυσά λουλούδια πέφτουνε, από την περπατησιά σου…Καλημέρα σας βουνά,Καλημέρα θάλασσαΚαι καλή Πρωτοχρονιά !...(Απόσπασμα από κάλαντα των Χριστουγέννων μιας άλλης εποχής)…
![]()
Δ. «Να τα πούμε»;Άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία,Βαστάει πέννα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι,Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί εμίλιε.Και στο ραβδί του ακούμπησε, να πει την αλφαβήτα.Και το ραβδί ήτανε ξερό, χλωρά βλαστάρια επέτα,Κι απάνω στα κλωνάρια του πέρδικες κελαηδούσαν ….(Απόσπασμα από κάλαντα Πρωτοχρονιάς μιας άλλης εποχής)…
Ε. «Να τα πούμε»;Εμείς τα δένδρα ευχόμαστε Χρόνια ΠολλάΣτου Αριστοφάνη τα αγαπημένα μας πουλιάΚαι στης γης τα ειρηνόφιλα ανθρώπινα μυαλάΕμείς τα δένδρα διαμαρτυρόμεθα σφοδράΓιατί αφανισμό υφίσταται η φυσική ομορφιάΑπό την άκρατη των α-λόγων αποκοτιάΕμείς τα δένδρα διαμαρτυρόμεθα σφοδράΓιατί μας στολίζουν με λαμπόνια πνικτικάΠου στάζουν εκμετάλλευση αλα κινεζικάΕμείς τα δένδρα διαμαρτυρόμεθα σφοδράΓιατί ζούμε στη φύση σε δάση πυκνάΚαι προστασία δεν έχουμε από τη φωτιάΕμείς τα δένδρα διαμαρτυρόμεθα σφοδράΚαι δεν θέλουμε μόνο στολίδια λαμπεράΑλλά έχουμε ανάγκη από αγάπη και δροσιά…Καλοί μας άνθρωποι, και για να μην λέτε ότι μόνο διαμαρτυρόμεθα και τραγουδιστά μάλιστα ευχαριστούμε όλους όσους μας νοιάζονται με κάθε τρόπο. Εμείς πάντα θα τους προσφέρουμε καλοτυχία, χαρά, ευτυχία, δροσιά, προστασία, ελπίδα, αναπνοή αλλά και ξυλεία, τέχνη, κατοικία, και γλυκούς καρπούς…ΣΤ. Λαϊκές ευχές…«Καλά Χριστούγεννα!» με τη σκέψη της Υγείας και της χωρίς καμιά απουσία συγκέντρωσης των μελών του σπιτιού.«Καλή Χρονιά!» με την ελπίδα και τον εκβιασμό της Τύχης για την εξασφάλιση τουλάχιστον ενός χρόνου χαράς και σοδειάς, και :«Χρόνια πολλά!» ένα παραπάνω τόλμημα, για την ποθητή Μακροζωία !!!(Ευχές από το βιβλίο του Δημ.Σ.Λουκάτου, εκδόσεις Φιλιππότη)Χρίστος Ρουμελιώτης, φίλος δένδρωνΑθήνα, Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 20073:08:15 πμ