'Ονειρα σε 6 συνέχειες

 

 ΤΟ ΡΟΛΟΓάΚι ΤΟύ ΚήΠΟυ .........
 ΤΟ ΒΑΤΡΑΧάΚι Της ΛίΜΝΗς
 ΜΕ Τις ΡΟΔΙές Και Το ΜΕΛίΣΣι ........
 ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΜΟΝΙές και Τα ΣΚΟΥΛΑΡίΚΙα
 ΜΕ ΤΗ ΝΕΡΑΤΖΙά Και Τα όΝΕΙΡα ..........

Ήταν ένα λουλουδάκι που έμοιαζε με χωνάκι !
Η καλλίτερα με παλιό γραμμοφωνάκι !
Κι είχε ένα πολύ όμορφο μωβ χρωματάκι !
Σαν να ήθελε να πει ένα τραγουδάκι !
Είχε γύρω γύρω ίδια λουλουδάκια, ίσως αδελφάκια !
Όλα κει ήταν σκαρφαλωμένα !
Σ' έναν όχτο, σε μια μάντρα απλωμένα !
Είχε κι άλλα κάμποσα μέσα σε μια γράνα σπαρμένα !
Και άλλα μέσα σε μια λεμονιά σκαρφαλωμένα !
Ήταν όλα μαζί με φυλλαράκια αγκαλιασμένα και
Παρέα κάνανε σε μια ξεχασμένη λιμνούλα !
Από τους ανθρώπους και τη πούλια !

Βατραχάκια δεν ακούγονταν και τα άλλοτε πράσινα πλούσια νερά ήσαν τώρα ρουφηγμένα, και τα μούσκλια αραιωμένα ! Που άραγε τα βατραχάκια να ήσαν τώρα κρυμμένα ; Αλλά όχι ψέματα, ψέματα είχανε αφήσει ένα φύλακα ο οποίος ήταν κάπου κει άγρυπνος και αμίλητος ! Λουλουδάκι πως σε λένε; ρώτησε το κοριτσάκι. Ρολογάκι της απάντησε αυτό. Και τί ρόλο παίζεις εσύ εδώ; Είσαι φυτεμένο ή στη τύχη φυτρωμένο; Κοριτσάκι άκου να σου πω το κήπο αυτό πολύ τον αγαπώ και ζω πολλά χρόνια εδώ ! Γιαυτό την ιστορία του θα σου διηγηθώ !

Κάποτε αυτός ο κήπος ήταν γεμάααααααατος από ζωή.
Ο παππούς η γιαγιά και η Ζωή κατέβαιναν βράδυ πρωί
Πότιζαν με της λιμνούλας τα νερά τα ζαρζαβατικά
Και περίσσευε και μπόλικο νεράκι για τη γειτονιά !
Και όλα τα δένδρα ένιωθαν μια μεγάαααάλη χαρά !
Σαν έβλεπαν μπόι να παίρνουν και καρπούς
να δίνουν με τον ...κουβά !

Οι λεμονιές ήσαν πολύ χαρούμενες. Καταπράσσινες και φορτωμένες με χρυσοκίτρινα σκουλαρίκια. Σαν κυρίες που ετοιμάζονται να βγουν το βράδυ στο χορό. Η μια κάμωνε πως ήταν πιό όμορφη από την άλλη! Και πάσχιζε να ευχαριστήσει με τους καλλίτερους καρπούς το αφεντικό της τον μπάρμπάγγελο ! Άγγελο είπες; Α τι ωραίο όνομα ! Που το βρήκε ; Μα φυσικά ο θεός του το έδωσε γιατί σαν άνθρωπο τον συμπάθησε. Και μίλησε μαζί του και συμφώνησε να τον ονομάσει ά γ γ ε λ ο. Φαίνεται ότι ήταν πολύ αγαπητός στα παιδιά. Απ' ότι ξέρω τα έκανε βόλτα με το γαϊδουράκι και τους έδινε και ένα πενηνταράκι να πάρουνε σοκολάτα ! Και αυτά πολύ πολύ τον αγαπούσαν !

Οι πορτοκαλιές ήσανε τέσσερες. Μια από αυτές ήταν πολύ κοκέτα πολύφερνη και οφαλοφόρα. Πραγματική γυναίκα περήφανη για τα γλυκούλια της που ήσαν φωλιασμένα στο βάθος κάθε πορτοκαλιού της ! Αχ τι πορτοκάλια ήσαν αυτά ! Άνοιγαν την καρδιά τους και ένα υπέροχο ηφαίστειο από άρωμα ξεπηδούσε από μέσα τους και έφτανε στα ρουθούνια μου ! Τα είχε όλα σκεπασμένα με ωραία πράσινα λέπια άτακτα ριγμένα στα πλευρά της. Τα πορτοκάλια της φάνταζαν μέσα από το φύλλωμα σαν άνθρωποι που κοιτάνε μέσα απ' το παράθυρο έξω του χειμώνα τη βροχή και συνομιλούν με τις σταγόνες, όταν αυτές έρχονται και κάθονται στη μυτούλα τους με τα πρωτοβρόχια ! Εδώ που τα λέμε η κυρά είχε κερδίσει την συμπάθεια όλων όσων την είχαν δει και προ παντός όσων είχαν δοκιμάσει τα μεστά εφτά-γλυκα πορτοκαλάκια της ! Για να μην γίνει καμιά παρεξήγηση για τις άλλες τρεις πορτοκαλιές θα σου μιλήσω μια άλλη φορά !

...///...