Μίστρος – Έλμπος

Δεν ήταν μόνο οι καρδιές
των ανθρώπων δακρυσμένες
Ηταν και Έλμπος τ'αψηλό βουνό
και τα περήφανα του Λίλλα τα πλατάνια
Ηταν τα πεύκα τα γυμνά
και τα πράσσινα τα νέα
Ήταν το ρέμα το στεγνό
και οι στριφτές ελιές του
Ήταν οι πέτρες οι σπαρτές
κι οι πανέμορφες αγκάθες...
Ηταν κι η Παναγιά η Ξαριστή
κι ο Αι Θανάσης κι η Αγια Μαρίνα...
................................................
Ψαλμοί, κραυγές
Λυγμοί και σπαραγμοί
Χαμένων και ζωντανών
ακούγονταν συνάμα
Πόνος και σεβασμός
Δάκρυ, φώς, μνήνη
μαζί και το άδικο γιατί
Άφηναν εκεί οι Μιστρι-ώτες
στου Φανουρίου τη παραμονή
Στων Παίδων του μαρτυρίου τόπο.
Ερέτρια, 26-27 Αυγούστου 2009
Χρήστος Ρουμελιώτης
http://roumeliotis.blogspot.com
(Ευχαριστώ τον κ.Σταματούκο Παναγιώτη για την ξενάγηση)