Clotilde Apolinnaire

L'anémone et l'ancolie
Ont poussé dans le jardin
Où dort la mélancolie
Entre l'amour et le dédain
Il y vient aussi nos ombres
Que la nuit dissipera
Le soleil qui les rend sombres
Avec elles disparaîtra
Les déités des eaux vives
Laissent couler leurs cheveux
Passe il faut que tu poursuives
Cette belle ombre que tu veux

Κλο-τί-λντ
Πολύ πολύ ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Μια ανεμώνη φύτρωσε στο κήπο
Μια σεπόλια κάτω από ναν ίσκιο
Δεν βγήκε απόψε το αστέρι
Κοιμήθηκε η Clo δίχως ταίρι 

Μια σκιά ξέφυγε από τον ήλιο
Και φύτρωσε στο κήπο
Κι γώ σαν παιδί την αγαπούσα
Και όλη μέρα της μιλούσα 

Και τα νερά πιο κάτω που κυλούσαν
Σαν την βλέπαν λαμποκοπούσαν
Μια σκιά, μια ωραία οπτασία
Με το φως είχε μόνο συμμαχία… 

Xristos Roumeliotis
Athina, 13/11/2007 10:46:17 μμ