Lettre a Lou XXIII

Lettre a Lou XXIIΙ
(Συνέχεια του ταξιδιού στις αγάπες του Απολλιναίρ!)

Γλυκιά μου αγάπη.

Τέσσερις μέρες δίχως γράμμα
Κόκκινα μάτια από κλάμα
Η μέρα δεν έχει νόημα, ο ήλιος θολός
Στη πύλη (ο) φαντάρος βουβός !

Τι άραγε να συμβαίνει;
Γράμμα μήπως, υπόσχεση ξεχασμένη;
Ρίξε λοιπόν κατά δώ μια «οβίδα» σε παρακαλώ
Με γέμιση το γέλιο σου για να χαμογελώ !

Οχτώ φορές ο ταχυδρόμος τόπε
Ντεζολέ *μεσιέ - ντεζολέ μεσιέ...
Δεν έχετε κουριέ** - δεν έχετε κουριέ...
Μαύρη μαυρίλα τώρα, παρέα με σκυλιά !

Ο μαύρος τώρα ο ωραίος σκύλος
Που γνωρίσαμε μαζί, ο μόνος φίλος.
Χάδια μου γυρεύει ως ανταλλαγή
Για να μου φέρνει λέει, τη θύμησή σου τη καλή!

Χωρίς τα νέα σου, η ζωή μου μαύρη απελπισιά
Μόνο ένα γράμμα σου θα διαλύσει τη καταχνιά
Που πλακώνει την ψυχή μου, καθημερινά
Αχ φιλή-ματα και δάκρυα για σένα είναι καυτά!

Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 11/5/2008

(*) λυπούμαι

(**) γράμμα/ταχυδρομείο