Γράμμα από το μέτωπο

XXXVIII (Poèmes a Lou του Guillaume Apollinaire)

(Σε ελεύθερη ομοιοκαταληκτική μεταφραστική απόδοση)

Κυριακή στα χαρακώματα
Γέλια ανέκδοτα και χώματα
Των στρατιωτών καμώματα
Κυκλάμινα κι' αρώματα !

Άρθρο δεν έχει η κραυγή τους
Για βότανο θέλει η θύμησή τους
Τα όμορφά σου μαύρα μάτια
Να φωλιάσουν στη ψυχή τους

Λου μου

Τη φωτό σου κοιτάζω και παραμιλώ
Το δικαίωμα αυτό έχω ο χρόνος και γω
Και καθώς στη νύχτα η οβίδα σφυρίζει
Μια μυρτιά με δάφνη τη ψυχή σου στολίζει !

Των δασών τα πράσινα μύρτα
Δώρο στα κάνω και από κάτω κρύφτα
Απ' της καρδιάς σου τα φύλα τα πλατιά
Ορκίζομαι τ' αγαπώ πραγματικά

Ω Λου μου πότε θα σε δώ ? Το Παρισάκι δεν ξεχνώ !
Με της κρήνης του Λουξεμβούργου το μαγικό νερό,
Με τις βιολέττες και του Σαιν Ζερμαίν το Πύργο το ψηλό !
Αχ Παρίσι μου χλωμό με το κομψό σου γυναικείο πληθυσμό !

Λου μου Λου μου και πάλι σου λέω σε λατρεύω σ' αγαπώ !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008