Ποιηματάκι με αφορμή μια ιστοριούλα για τη τριανταφυλλιά και το αγκαθάκι της του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΘΑΚΙ ΤΗΣ

Στου κάμπου το πιο ωραίο το κλαδί
Μια μέλισσα έκατσε να ξεκουραστεί

«Ω! βασίλισσα των λουλουδιών
Στα δάκρυα πνίγεσαι των στεναγμών
Εσύ με τέτοιο άρωμα και αρχοντιά
Που στολίζεις όλες τις γυναίκες του ντουνιά
Γιατί σε πήραν κλάματα και αναφιλητά:
Ποιος είναι ο πόνος που σου τρώει τα σωθικά;»

«Αχ μελισσούλα μου γλυκιά
Αγκάθια έχω όπως ξέρεις για παιδιά
Να λοιπόν αιτία σοβαρή
Κάποιος πέρασε πρωί
Πήγε να κόψει ένα κλαρί
Και… Μούσπασε ένα αγκαθάκι…
το ΠΙΟ καλό παιδί»!

Διασκευή εiς στίχους
από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων
Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02