Όστερ

Ψάχνω για το τυχαίο
δεν φοβάμαι το μοιραίο!
Ο θάνατος δεν με νοιάζει
το άγνωστο με ενθουσιάζει!
Αναζητώ την σύμπτωση
ανεξάρτητα από την περίπτωση!
Στην πραγματικότητα
στην τύχη οφείλω την εφευρετικότητα!
Ω κυρά -ιστορία πέσμου
Πως ήταν στο μυαλό του Σοφοκλή πλασμένο
να κυνηγάει η τύχη τον Οιδίποδα ή το πεπρωμένο?
Δύο χιλιάδες χρόνια πριν
Δώδεκα θεοί! Δώδεκα θαύματα!
Δύο χιλιάδες χρόνια μετά πιος ξέρει τι!
Ω κυρά-επιστήμη πέσμου
Σε μία πόλη κλωνοποιημένων πολιτών
Ο εαυτός μου θα ανήκει σε μένα;
Θα είμαι hardware η software?
Το τυχαίο θα συλλαμβάνεται;
Το μοιραίο θα επαναλαμβάνεται;
Η ζωή μου θα είναι μία;
Η ψυχή μου θα κατοικεί μέσα μου;
Ω κυρά-λογική πέσμου
Σε μια τέτοια στη πόλη η ζωή θα είναι:
Τραγωδία ή κωμωδία;
Φάρμα ή μαγεία;
Δράμα ή θαύμα ;
Παράλογη ή λογική;
Απάτη ή αληθινή;
Χορωδία ή το ίδιο το βιολί;
Ω Πόλη των Πόλεων!
Νέα Υόρκη είσαι της Ελευθερίας η ιδέα!
Φιλόξενη, ανθρώπινη και φιλική!
Σ’ αγαπώ πολύ!
Καφέ πάρκα και πλατείες!
Θέατρα και σινέ σαν πολιτείες!
Γεμάτα μετανάστες και σοφές ηλικίες!
Απ’ το βράδυ ως το πρωί
Παίζω με τις λέξεις στο χαρτί!
«Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ»
«Νιώθω ό,τι έτσι υπάρχει λόγος να ζώ»
Ο Πολ Οστερ ένας πεζογράφος είμαι και γω!

Χρήστος Ρουμελιώτης, Ερέτρια, Σάββατο, 17 Απριλίου 2004
Πηγή: Βιβλιοθήκη Ελευθεροτυπίας 16/4/04, Αφιέρωμα Κατερίνας Σχινά
Ευχαριστώ!