Une promenade dans la mer de ma vie
H Καρδιά είναι μια ποίηση Δεν ελέγχεται… Πλησιάζοντας Λογοτεχνικά Τον θάνατο (Pinter) Βρίσκεις Πολύ ενδιαφέρουσα τη ζωή Ένα ποίημα δεν έχει ποτέ τέλος Ο χορός είναι ποίηση Αν έχεις να πεις ΚΑΤΙ Το λες με το σώμα Η μητέρα μου έδωσε τη ποίηση Και ο πατέρας...
Lire la suite
THE DEAD BODY (Harold Pinter “Selected poems) Where was the dead body found? Who found the dead body? Was the dead body dead when found? How was the dead body found? Who was the dead body? Who was the father or daughter or brother or uncle or sister or...
Lire la suiteΚυριακή δεκαοχτώ δωδεκά-του 2 χιλιάδες 5 Η πολύ-α(ε)νθ(ι)η-κή Ομόνοια υποδέχεται φέτος το Χριστό με οικοδέσποινα την Αθηνά ! Αμέτοχη η Κλαυθμώνος στον κλαυθμό των δέκ(ο)α… Δηλώνει όμως ικανή να ενώσει όλους τους κόσμους μαζί «VIVA LA VIDA MUERA LA MUERTE»...
Lire la suiteΧΘΕΣ Σοκάκια Και Αυλές Δρόμοι Και φοινικιές Σιδερένιες Καρδιές Πόρτες Λέξεις Και Σκεπές Λουλούδια Και Κρυφές Ματιές Όλοι όλες όλα : ταχιά Ήρθαν και μου είπανε: «θέλουμε Να μπούμε Μέσ’ Στο «Χτές» ΣΚΕΨΕΙΣ Περιμένοντας το νοικοκύρη (το παραθύρι): Μου φαίνεται...
Lire la suite
Από αρνί το κεφαλάκι Και πατσά με πολύ μεράκι Φίλε σαν θέλεις να γευθείς Τον Λάμπρο να επισκεφθείς! Γιορτή κάθε μέρα έχ’ εκεί Ήχο γλυκό από μπουζούκι κλαρίνο και βιολί Και του Καζαντζίδη η μετ’-α-φυσική φωνή Βράδυ αργά βγαίνει από της Ρένας το σιντί!...
Lire la suiteΦανταστικός προ-Χριστουγεννιάτικος περίπατος στο πρώην ρέμα του Λεβίδη (Φωκίωνος Νέγρη) Κυριακή Είκοσι Νοεμβρίου δύο χιλιάδες πέντε Κυκλάδων είκοσι 2 Πολλές κατοικίες με νούμερα,σαν περιστερώνες, ζώνουν το δρόμο. Πολλές ρόδες αυτό-κινήτων, τυλίγουν ασφυκτικά...
Lire la suiteΗ θυσία του Κέϊσι ΣΤΡΑΤΟ-ΛΟΓΟΣ Αρχοντά μου αχ! Απόκαμα και ανάσα δεν πήρα να φθάσω ως εδώ! Όχι απ’ το τρέξιμο. Ούτε φτερά στους ώμους έβαλα! Όχι Σταματούσα στο δρόμο και στριφογύριζα Να έρθω να μην έρθω έλεγα Η ψυχή μου με παίδευε Που πας κακόμοιρε έλεγε,...
Lire la suite
Καπνόν αποθρώσκοντα Γαλάζια καταχνιά απ’ το σπίτι μου Το πατρικό μου Αποσπερίτη μου Θυμάσαι τα στρωτά αγκωνάρια Και τη καρδιά του από πουρνάρια; Χιλιόχρονοι άγριοι κέδροι γύρω του Και το πευκό-δασος που έδινε το μύρο του Κάτω ε-ξεχύνονταν ο κάμπος Ως...
Lire la suiteΟ ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΣ ΔΕΡΒΙΣΗΣ Στου δρόμου την άκρη Στης ζωής τη μέση Στων φαναριών το φως Στων αυτό-κινήτων το μπρος «Κοιτάζω σαστισμένος Ποιος φακός δίνει σημασία Για του καρβελιού μου την α-αγωνία»; …………………………………………………. Είπα να φύγω Θα ξαναγυρίσω όμως Ένα βράδυ...
Lire la suiteΣτου δάσους τη σιγαλιά Κελαηδάν αμέτρητα πουλιά Κυκλαμινάκια στη σειρά Λένε τα δικά τους μυστικά Πανύψηλα πεύκα από ψηλά Τα παρατηρούνε σιωπηλά Κι αυτά με τη μουσουδίτσα τους σκυφτά Κοιτάν το χώμα σκεφτικά Παρέα κάνουνε διό-διό εις την σκιά Μόνα-χούλια...
Lire la suite