Une promenade dans la mer de ma vie
«Φεγγαροβραδιά» Εκεί, στη Φτέρη η Μαρία περνά το καλοκαίρι … Μια νύχτα μήνυμα της στέλνει το πιο λαμπρό αστέρι : «Μαρία απόψε να ξενυχτίσω θέλω, στη δική σου τη ποδιά Θέλω μια χάρη όμως να ζητήσω : γράψε τη «Φεγγαροβραδιά» Τριάντα πέντε στίχοι να μου...
Lire la suite
Image/Πίνακας Βολανάκη: Η Απόβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ (Ατέλειωτος Διάλογος) Η Αθηνά ο Γιάννης Γκούρας και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης Αθηνά: Γιάννη ακούω φασαρία εκεί κάτω, τι συμβαίνει στο ναό μου; Γιάννης (Γκούρας): Ω ελαιο/αναθρεμμένη...
Lire la suiteΝύχτες Νείλου ! (Ημέρες Ποίησης) Μια πλουμισμένη βερικοκιά έδωσε την ιδέα! Ένα πορώδες και άκρως ρομαντικό γιασεμί την συνέλαβε και την παρέδωσε στον Έλληνα Jean Claude ! Το γυάλινο φεγγάρι ανέλαβε να αναδεύσει με τις χρυσές του αχτίνες την διαδικασία...
Lire la suiteΑπόκριες 2005 Τώρα πού έρχεται η άνοιξη Έρχονται και οι αποκριές Με τις Διονυσιακές γιορτές Με του παπάδες στις τριβές Και στα εδώλια δικαστές ! Τώρα που έρχεται οι άνοιξη «Γλυκείς είναι οι πειρασμοί» του Παραδείσου εις την Γη Ιερωμένοι και δικαστικοί...
Lire la suiteΛαμπιριώτικο (Πολύ-ποιήματα Ανοίξεως) Τώρα που έρχεται η άνοιξη Άσπρα είναι ακόμη τα βουνά Και οι μυγδαλιές πασχίζουν (αμοκαλιές) Να συν-αγωνιστούν τη παν-Αχαϊκή ομορφιά ! (Αφιερωμένο στο χιονισμένο παν-Αχαϊκό Όρος) Τώρα που έρχεται η άνοιξη Στα ποτάμια...
Lire la suite
Η Γέννησή μου ! Στις 27 Ιουλίου 1989 στις 11.20 στο Μαγγίνειο Μαιευτήριο Αθηνών (του Αρεταίειου Νοσοκομείου) είδα το φως της ζωής για πρώτη φορά. Γιατρός ο κύριος Δημήτρης Μπότσης. Ύψος 55 εκατοστά και βάρος τέσσερα κιλά και διακόσια πενήντα γραμμάρια....
Lire la suiteΠαναγιώτης . Α. Κλουτσινιώτης Σήμερα είδα το φίλο μου το Τάκη Σαν να ήταν χθες μαζί και με τον Λάκη Σήμερα εκεί που καθόμασταν στη ζεστή γωνιά Σαν μια λάμψη άστραψαν τα χρόνια τα παλιά! Μα πριν φίλε μου βουτήξω στης μνήμης τα νερά Επέτρεψέ μου ένα δάκρυ...
Lire la suiteΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ "Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ"... 13. Πλεύρα Ελιές γέρικες υπομονετικές Να έρθει ο χειμώνας να τιναχτούνε οι ζουμερές Εισπνέουν αχόρταγα των σκίνων τις ευωδιές Παίζουμε με τα μήλα των κυπαρισσιών Μυρίζουνε τα χνώτα των ζευγολατών Κουράγιο δίνουνε...
Lire la suiteΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ... (Η ζωή του Σπύρου Ρουμελιώτη) Η γέννεσις: Εμφανίσθει στο Λαλιώτη Κορινθίας το 1917 έτος μεγάλης κοινωνικής αναταραχής στη μακρινή Ρωσία που σήμαινε το τέλος των Τσάρων και τον ερχομό των μπολσεβίκων, δίπλα στα ερείπια του πρώτου...
Lire la suiteΧΩΜΑ ΚΑΙ ΖΩΗ Άγιο χώμα !:! Μοσχο…μύριστο! Σκινό^χωμα πευκό^χωμα λουλουδό^χωμα ! Φρεσκοσκαμμένο και ψιλό ψιλό ! Εύφορο και πανέμορφο ! Ασπρόχωμα κοκκινόχωμα ! Μάνα του πράσινου ! Φωλιά της πέτρας ! Μάνα του οίνου και του ψωμιού ! Μ’ αρέσει να σε καλο…πιάνω...
Lire la suite