Une promenade dans la mer de ma vie
...///... ΤΟ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙ Χιπ χοπ χιπ χοπ μέσα κι έξω απ' το νερό Βολτάρω όπου θέλω γω Δεν με πειράζει κανένα ερπετό Μπεκεκέξ κουόξ κουόξ το κεφάλι έξω απ' το νερό Ξυπνώ προυνό προυνό πρώτα τη καλή μου τη Λιολιό Και μετά όλο το χωριό ! Παράπονο δεν έχω απ'...
ΜΙΛΛΩΝ ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ ΤΙΜΑΝΘΗΣ Με τα λόγια του Πινδάρου: «Εφήμεροι είμαστε Ο καθένας μας τι είναι; Τι δεν είναι; Ο άνθρωπος είναι όνειρο είναι σκιά Αλλά όταν μια ακτίνα σταλεί από μια θεά Φέγγος λαμπερό λούζει τη σκιά Κι η ζωή γίνεται πιο γλυκιά» ΜΟΥΣΑ: Πίνδαρέ...
Σονάτα στο χρόνο 2004 ! «Αφησέ με νάρθω μαζί σου» Χρόνε μου καλέ μου χρόνε άφησέ με νάρθω μαζί σου ! Καλέ μου χρόνε πάρε με στο άρμα σου πάρε με μαζί σου δεμένο ! Άφησέ με μαζί σου νάρθω στο αέναο ταξίδι του σήμερα από το χθες! Ω τι ομορφιά ! βλέπω βλέπω...
Ρευματισμοί ή αρθριτικά ; Φοιτητές ήσαν δύο και κατέβαιναν την Πανεπιστημίου Και οι δύο μαθαίνανε ιατρική αλλά ιδέα δεν είχανε από ομοιο-παθητική Τους ρευματισμούς είχαν για μάθημα και τα αρθριτικά για …πάθημα Ανταμώνουν γέροντα ασπρομάλλη που κράταγε...
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ Ο Μήτσος και ο Τάκης δύο φίλοι κυνηγοί Επηγαίνανε κυνήγι …κάθε Κυριακή! Τον Σούρλο είχαν δάσκαλο και το Σέρβο απ΄ το Λαλιώτη Και τον επίσης ξακουστό Θανάση Κλουτσινιώτη! Σε λαγκαδιές τρυπώνουνε ανεβαίνουνε βουνά Σε ποτάμια και ρυάκια που η καρδιά...
Κυριακή δεκαοχτώ δωδεκά-του 2 χιλιάδες 5 Η πολύ-α(ε)νθ(ι)η-κή Ομόνοια υποδέχεται φέτος το Χριστό με οικοδέσποινα την Αθηνά ! Αμέτοχη η Κλαυθμώνος στον κλαυθμό των δέκ(ο)α… Δηλώνει όμως ικανή να ενώσει όλους τους κόσμους μαζί «VIVA LA VIDA MUERA LA MUERTE»...
«Φεγγαροβραδιά» Εκεί, στη Φτέρη η Μαρία περνά το καλοκαίρι … Μια νύχτα μήνυμα της στέλνει το πιο λαμπρό αστέρι : «Μαρία απόψε να ξενυχτίσω θέλω, στη δική σου τη ποδιά Θέλω μια χάρη όμως να ζητήσω : γράψε τη «Φεγγαροβραδιά» Τριάντα πέντε στίχοι να μου...
Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ «Ποτέ στη ζωή της δεν σηκώθηκε από κεί Ίσως εκεί γεννήθηκε στα πένθη της και γέρασε Νερό των πεθαμένων πίνει, της Σελήνης Φοράει μαύρα και πενθεί Και για πολλούς πενθεί ίσως και μένα»… Μάνος Ελευθερίου Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ Εκδόσεις...
L'anémone et l'ancolie Ont poussé dans le jardin Où dort la mélancolie Entre l'amour et le dédain Il y vient aussi nos ombres Que la nuit dissipera Le soleil qui les rend sombres Avec elles disparaîtra Les déités des eaux vives Laissent couler leurs cheveux...
La tzigane savait d'avance Nos deux vies barrées par les nuits Nous lui dîmes adieu et puis De ce puits sortit l'Espérance L'amour lourd comme un ours privé Dansa debout quand nous voulûmes Et l'oiseau bleu perdit ses plumes Et les mendiants leurs Ave...
Κιάτο με την Σωτήρα την Αγία Και την μαγευτική σου παραλία ! Στο Μικρό σου το λιμάνι Παιδιά βγαίναμε σεργιάνι ! Στο ωραίο νυφοπάζαρο Πέρα δώθε κάθε Σάββατο Μελισσιώτες Κιατανιώτες Βοχαϊτες Λαλιωτίτες !… Αχ Κιάτο μου καλό Σ’ αγαπώ μα το θεό Οσο και τον...
Ειρωνεία και αυτοσαρκασμός! Της ζωής ο καλός μου εαυτός! ΠΡΟΣΟΧΗ! αυτήν την εποχή! ΠΡΟΣΟΧΗ! έρχονται οι πολιτικοί! Άγχος και αγωνία στους δρόμους, τους διαδρόμους, στα υπουργεία! Μικρόφωνα ηχεία σημαίες φυλλάδια παράθυρα και ΘΑ στη πλατεία! Προσοχή προσοχή!...
ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΙ Μια Βασίλισσα γενάρχης του Μελισσιού παλιά Κατοικία είχε φτιάξει στ' άγρια βάτα γύρω από τη Ροδιά Είχε όλα τα καλά γύρη από τα πορτοκαλ-άνθη ζηλευτή Και μπόλικες εργάτριες γύρω από τη λιμνούλα τη μικρή Να της κουβαλάνε νέκταρ απ' τ' άνθη του...
ΒΙΚΤΟΡΙΑ (Ποδηλατο-γραφία) «Βικτόρια» με λένε και με ξέρουν όλοι έτσι στο χωριό Ο Σπύρος Ρουμελιώτης είναι τα’ φεντικό Ο Μανώλης ο Γύφτος μέδωσε στο μπάρμπα Σπύρο για φράγκα είκοσι δυό Ρόδες διαθέτω δυό πάω όπου θέλω στο λεπτό Είμαι εργαλείο χρήσιμο γοργό...
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΡΟΣ «Γεννήθηκα στο Άνω Μελίσσι Μέσα στη ζωντανή τη φύση! Ζωγράφησα την ονειρεμένη νεκρή φύση! Λάτρεψα την υποκριτική Το θέατρο και τη μουσική Αλλά και το κίνημα των μαύρων στην Αμερική! Ερωτεύτηκα την μοντέρνα Academie! O joli très joli Paris!...
H Καρδιά είναι μια ποίηση Δεν ελέγχεται… Πλησιάζοντας Λογοτεχνικά Τον θάνατο (Pinter) Βρίσκεις Πολύ ενδιαφέρουσα τη ζωή Ένα ποίημα δεν έχει ποτέ τέλος Ο χορός είναι ποίηση Αν έχεις να πεις ΚΑΤΙ Το λες με το σώμα Η μητέρα μου έδωσε τη ποίηση Και ο πατέρας...
Η Ποίηση είναι ένας σπόρος Που πέφτει από τον ουρανό Σταλμένος από αποδημητικό πτηνό Καμιά φορά πέφτει σε πέτρα Και δεν φυτρώνει… Μα όταν πέφτει σε γόνιμο μυαλό Το στεφανώνει ! (φουντώνει)* Ένα ποίημα θέλει νουνό ή νουνά Να του φορέσει ρούχα βαφτιστικά...
XXXVIII (Poèmes a Lou του Guillaume Apollinaire) (Σε ελεύθερη ομοιοκαταληκτική μεταφραστική απόδοση) Κυριακή στα χαρακώματα Γέλια ανέκδοτα και χώματα Των στρατιωτών καμώματα Κυκλάμινα κι' αρώματα ! Άρθρο δεν έχει η κραυγή τους Για βότανο θέλει η θύμησή...
Ο Αποστόλης με το Νίκο Παιδιά καλά από τον Ισθμό Κι η Παυλίνα με τη Τούλα Κορίτσια με τη βούλα Βάλαν τα καλά τους Και έξω ... από τα νερά τους Στην Ερέτρια βρήκαν φίλο Περιβάλλον λείο και Οικείο Και αναμνήσεις από τα παλιά Τους ήρθαν στα μυαλά Εκεί κάτω...
ACHAIA MED 2005 Φίλοι μου παραθεριστές Κοιλαράδες και κυρίες περι-μετρικές Δίχως ντομάτες γεμιστές Κολοκύθια μελιτζάνες τηγανιτές Και κανένα ποτηράκι από του Δάβαρη το κρασάκι Καλαμαράκια σουτζουκάκια Τζατζίκι και γιαπράκια Τζάμπα θα ήσαν ΑΙ διακοπές...
Η ΒΡΑΔΥΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ Το καλό κι αν αργήσει Την ανθρώπινη ψυχή δεν αφήνει να ραγίσει Αγάπη νοσταλγία ή αδιαφορία Μια ζωή σε βλέπω στα γραφεία Παρίσι Αθήνα ω τι ζολί πορεία Στης Ανθρωπιάς την Ευρωγραφία Για το χρηστό με το Χρηστιά Και των κοινών (ανθρώπων)...
«Άκρη δεν έχει ο ουρανός αρχή δεν έχει η δύση Τέλος δεν έχει ο καημός το χαμογέλιο θλίψη...» ΑΝΤΙΟ Αντίο, φίλε Ζωγράφε, Αντίο, φίλε του κενού της ψυχής μου Ζωγράφε των λόγων της ύπαρξής μου Αντίο, φίλε του πόνου της καρδιάς μου Ζωγράφε της μνήμης του...
Μολών Λαβέ 1940 – 2004 ……………………………. Αντίσταση και φασισμός Σύγχυση και διχασμός Εξορία και ελευθερία Μισαλλοδοξία και δικτατορία Ευρώπη Συμφιλίωση Δημοκρατία Ένωση νέα πρόκληση για την Ιστορία ! …………………………………………….. Στην πλατεία εκεί στο Ψυχικό Σήμερα...
ΟΙ ΚΑΤΣΙΜΑΙΟΙ Απ’ τον Μοριά απέναντι, στη Ρούμελη εκεί Οι Κατσιμαίοι έχουνε το ξακουστό μαντρί! Κοπάδια έχουνε τρανά κι έρχονται το χειμώνα Να τα ξεχειμωνιάσουνε κάτω από τον Ελικώνα! Βλαχόγιαννο Κατσικαντάμ Ζόρικο και Τζούμα Όλα εκεί τα βόσκουνε ακόμα...
ΠΑΤΡΙΚΑ ΤΟΠΕΙΑ Γίδες κότες και γαλιά Βοσκάγαν στα βουνά Τη ζέστη δεν αντέχαν Θέλαν ίσκιο και δροσιά Στις γούρνες πίναν τα μουλάρια Στα κουρούπια τα γαλιά Στη ξερόβρυση φυτεύαμε καπνά Στους ασπράδες στάρι και καμιά ελιά Και έτσι κύλαγε η ζωή Χέρι χέρι...
